فیلم The Best of Men 2012

ادی مارسَن در نقش جراح پیشگام ستون فقرات، دکتر لودویگ گاتمن، که از دست نازی‌ها گریخته و در تأسیس بیمارستان مشهور استوک مندویل نقش داشته، واقعاً فوق‌العاده ظاهر شده است. آن زمان، بیمارستان در واقع یک خانه اشرافی تبدیل‌شده بود که برای بهبودی سربازان مجروح جنگ جهانی دوم به‌کار می‌رفت. روش درمانی مرسوم عمدتاً شامل گذاشتن این جوانان در تخت، آرام‌بخش دادن و امیدی اندک...

ادی مارسَن در نقش جراح پیشگام ستون فقرات، دکتر لودویگ گاتمن، که از دست نازی‌ها گریخته و در تأسیس بیمارستان مشهور استوک مندویل نقش داشته، واقعاً فوق‌العاده ظاهر شده است. آن زمان، بیمارستان در واقع یک خانه اشرافی تبدیل‌شده بود که برای بهبودی سربازان مجروح جنگ جهانی دوم به‌کار می‌رفت. روش درمانی مرسوم عمدتاً شامل گذاشتن این جوانان در تخت، آرام‌بخش دادن و امیدی اندک یا حتی هیچ فرصت واقعی برای بهبودی بود. رویکرد گاتمن کاملاً فعالانه بود: نه دیگر آرام‌بخشی، نه غم‌زدگی و نه لمیدن طولانی در تخت. فعالیت بدنی به‌طور مثبت تشویق می‌شد و به مرور این مردان دریافتند که اگرچه زندگی‌شان کاملاً دگرگون شده، ولی با ایمان و تلاش می‌توانند به زندگی‌ای با معنا دست یابند. دو بیمار اصلی داستان «هیث» (جورج مک‌کی) و «باوِن» (راب برایدون) هستند. شخصیت دوم با صداقتی پرجنب‌وجوش و طنزی تیره و سنتی ولزیگاهی دیگران را دلگرم می‌کند و در عین حال این طنز سپری محکم برای او فراهم می‌آورد وقتی توجه‌ها به آزادی و بازگشتش به همسر مهربانش معطوف می‌شود—کسی که او می‌ترسد برایش باری بی‌فایده باشد. در برابر واقعیت‌های آشکار، هیث مصمم است که دوباره راه برود و جورج مک‌کی این سرخوردگی و عزم را به‌خوبی منتقل می‌کند؛ او برای نقش جوانی که حتی کمی آکنه دارد و انتخاب‌های زندگی‌اش به‌خاطر کمبود تجربه در جنبه‌های مختلف پیچیده شده، انتخابی مناسب به نظر می‌رسد. با این حال، نمایش را ادی مارسَن می‌دزدد: او با اجرای قدرتمندِ نقش پزشک و الهام‌بخش این مردان و در حالی که با برخی از همکاران کم‌بصیرتش می‌جنگد—کسانی که شاگردانش را از پیش شکست‌خورده می‌دانند—می‌درخشد. ارزش ورزش و کار تیمی، فعالیت و مشارکت به‌خوبی در این فیلم با نگاه همدلانه تیم ویتبی ستوده می‌شود؛ فیلمی که هولناکی‌های جنگ و دیدگاه مردی را که قائل به پذیرفتن «نه» نبود، به‌خوبی جلوه‌گر می‌سازد.