فیلم Is Paris Burning? 1966

با نزدیک‌شدن سریع متفقین به پاریس، فرماندهٔ شهر از سوی فهرر مأمور می‌شود تا طرح‌هایی برای ویرانی شهر تهیه کند. خوشبختانه فون شولتیتز (با بازی گرت فروبه) قانع نیست که در مواجهه با شکست قریب‌الوقوع چنین کاری درست باشد — بنابراین او اطاعت می‌کند، اما با کم‌کاری و بی‌میلی. در همین حال، جنبش مقاومت که بوی پیروزی را حس کرده، در حال برنامه‌ریزی برای به‌دست‌گیری...

با نزدیک‌شدن سریع متفقین به پاریس، فرماندهٔ شهر از سوی فهرر مأمور می‌شود تا طرح‌هایی برای ویرانی شهر تهیه کند. خوشبختانه فون شولتیتز (با بازی گرت فروبه) قانع نیست که در مواجهه با شکست قریب‌الوقوع چنین کاری درست باشد — بنابراین او اطاعت می‌کند، اما با کم‌کاری و بی‌میلی. در همین حال، جنبش مقاومت که بوی پیروزی را حس کرده، در حال برنامه‌ریزی برای به‌دست‌گیری بخش‌های بیشتری از شهر است تا برای ورود نیروهای آمریکایی ژنرال جورج پَتِن آماده باشند. رنه کلمان در این فیلم بازیگران برجسته‌ای را گرد هم آورده است: ژان-پل بلموندو، شارل بویره، لزلی کارن، آلن دلون — چهره‌هایی نام‌آشنا از سینمای فرانسه که با حضور کوتاه کرک داگلاس و گلن فورد همراهی می‌شوند. مشکل برای من در ضرب‌آهنگ روایت است. تنها اینکه فیلم اندکی کمتر از سه ساعت است مطرح نیست؛ مشکل این است که داستان را به‌شکل بسیار قطعه‌قطعه‌ای تعریف می‌کند. زمان و مکان رویدادها بیش از حد جابه‌جا می‌شوند و این باعث می‌شود داستان انسجام کافی نداشته باشد، و شخصیت‌ها هم بیش از حد زیادند تا بتوان با آن‌ها همراه شد — وضعی شبیه فیلم «طولانی‌ترین روز» (1962). با این حال فیلم به‌عنوان یک اثر تبلیغاتی کارآمد عمل می‌کند؛ نشان می‌دهد که نازی‌ها به فرانسوی‌ها تسلیم شدند و فرانسوی‌ها آماده بودند تا به‌محض فروپاشی صلیب شکسته وارد دولت مدنی فرانسه شوند. همان‌طور که همیشه هست، تاریخ را اغلب برندگان می‌نویسند — بنابراین مطمئن نیستم این روایت چقدر دقیق باشد، اما دست‌کم معلوم است در پایان چه کسی پیروز می‌شود.