فیلم Eastern Boys 2013

«دانیل» (اُلیویه رابوردن) مردی موفق است که در مرکز خرید با «مارک» (کیریل ایملیانوف) جوان و خوش‌قیافه آشنا می‌شود. برخلاف توقع واقعی، آدرسش را به او می‌دهد و روز بعد چند مهمان غیرمنتظره به خانه‌اش می‌آیند و پس از نوشیدن و خوردن، خانه را از وسایل خالی می‌کنند که این اتفاق تا حدی غیرقانع‌کننده به نظر می‌رسد. در آستانهٔ قطع تماشا، ماندن را انتخاب می‌کنیم...

«دانیل» (اُلیویه رابوردن) مردی موفق است که در مرکز خرید با «مارک» (کیریل ایملیانوف) جوان و خوش‌قیافه آشنا می‌شود. برخلاف توقع واقعی، آدرسش را به او می‌دهد و روز بعد چند مهمان غیرمنتظره به خانه‌اش می‌آیند و پس از نوشیدن و خوردن، خانه را از وسایل خالی می‌کنند که این اتفاق تا حدی غیرقانع‌کننده به نظر می‌رسد. در آستانهٔ قطع تماشا، ماندن را انتخاب می‌کنیم و خوشبختانه ادامهٔ فیلم بهتر می‌شود: روز بعد دانیل در را به روی همان پسر می‌گشاید—این‌بار تنها—و در طول فیلم شاهد نزدیکی و شکل‌گیری رابطهٔ میان آن دو هستیم. دانیل کم‌کم درمی‌یابد که «مارک» در باطن پسری شرافتمند است که از وضعیت نامساعد در اوکراین گریخته و در هاستلی افتاده که تحت کنترل «رئیس» (دنیل ووروبیوف) است و در آن با همراهی‌های نادرست روبه‌رو شده است. بین بازیگران جرقه‌ای از شیمی وجود دارد و پس از آغاز نه‌چندان قوی، کم‌کم نسبت به تحول شخصیت جوان احساس همدلی پیدا می‌کنیم؛ شخصیتی که تحت تأثیر مردی بزرگ‌تر، که در ابتدا فقط به دنبال رابطهٔ جنسی بود، به امید و کرامت تشویق می‌شود. فیلم انتقادی صریح به سیاست‌های مهاجرت، زورگویی و جرم دارد و در عین حال اجراهایی عرضه می‌کند که نوید اندک اما واقعی از امید و آرزو می‌دهند. فیلم خیلی طولانی است و روبین کامپیلو در ویرایش آغاز می‌توانست قاطع‌تر باشد، اما وقتی اثر وارد مدار خود می‌شود، شتابی می‌گیرد که تماشایش را جذاب می‌سازد.