فیلم Flickering Lights 2000

به طور کلی، احساس نامشخصی نسبت به فیلم «چراغ‌های لرزان» دارم. فيلم از نظر من حس عجیبی دارد و ترکیب عناصری از داستان در آن وجود دارد که من را قانع نمی‌کند که همه‌چیز به درستی عمل می‌کند و با این حال، واقعاً آن را دوست دارم... فکر می‌کنم. در برخی قسمت‌ها، اگر چشمانم را ببندم، به نظر می‌رسد یک نوع فیلم است و اگر گوش‌هایم...

به طور کلی، احساس نامشخصی نسبت به فیلم «چراغ‌های لرزان» دارم. فيلم از نظر من حس عجیبی دارد و ترکیب عناصری از داستان در آن وجود دارد که من را قانع نمی‌کند که همه‌چیز به درستی عمل می‌کند و با این حال، واقعاً آن را دوست دارم... فکر می‌کنم. در برخی قسمت‌ها، اگر چشمانم را ببندم، به نظر می‌رسد یک نوع فیلم است و اگر گوش‌هایم را بپوشانم، به شکل دیگری به نظر می‌آید. منظورم این است که موسیقی با اتفاقات روی صفحه نمایش همخوانی ندارد. آیا موسیقی خوب است؟ بله، اما قطعات دراماتیک‌تر با طبیعت خشن و پرتنش داستان تطابق ندارند. با این حال، واقعاً از نحوه شروع و پایان فیلم و اینکه چگونه همه چیز به یک دور کامل می‌رسد، لذت می‌برم - کار جالبی است. همچنین، فیلم به خوبی از فلش‌بک‌ها استفاده می‌کند. از نظر بازیگران، کاملاً قوی است. سورن پیل‌مارک در نقش اصلی بسیار خوب عمل می‌کند و اولریش تومسن، مدس میکلسن و نیکولای لی کاس نیز در کنار پیل‌مارک خوب ظاهر شده‌اند. باید بگویم که بخش مربوط به داستان با سوفی گرابل کمی ناامیدکننده بود و پایان آن disappointing است... به‌ویژه با توجه به لحظه‌ای با توریلد پیل‌مارک که باید نتیجه‌ای متفاوت را رقم می‌زد. جالب است که تومسن، میکلسن و کارگردان آندرس توماس ینسن پنج سال بعد از این فیلم، «سیب آدام» را با هم ساخته‌اند. یکی از فلش‌بک‌ها در این فیلم شباهت‌های زیادی به آن فیلم 2005 دارد که به احتمال زیاد از داستان کوتاهی که در اینجا استفاده شده، الهام گرفته است. در مجموع، این فیلم یک اثر بسیار خوب از سال 2000 است؛ حتی اگر برای من کمی طعم عجیبی به جا بگذارد.