فیلم Open Your Eyes 1997

فیلمی عالی که در آن رویا، واقعیت، وهم و خیال در هم می‌آمیزند. در این فیلم با دردسرهای سزار، جوانی اسپانیایی که همه چیزهایی را دارد که یک جوان ممکن است بخواهد — زندگی راحت، پول، دوستان و زنان دلخواه (هرچند تا حد ممکن از تعهدات جدی دوری می‌کند) — همراه می‌شویم. در یک جشن تولد که او تلاش می‌کند از آخرین رابطه‌اش فرار کند، با...

فیلمی عالی که در آن رویا، واقعیت، وهم و خیال در هم می‌آمیزند. در این فیلم با دردسرهای سزار، جوانی اسپانیایی که همه چیزهایی را دارد که یک جوان ممکن است بخواهد — زندگی راحت، پول، دوستان و زنان دلخواه (هرچند تا حد ممکن از تعهدات جدی دوری می‌کند) — همراه می‌شویم. در یک جشن تولد که او تلاش می‌کند از آخرین رابطه‌اش فرار کند، با سوفیا، زن جوانی جذاب و باهوش که می‌داند چگونه او را مسحور کند، آشنا می‌شود. با این حال همه چیز وقتی خراب می‌شود که سزار در یک تصادف رانندگی که عمداً ترتیب داده شده، صورتش به‌طور کامل ناقص می‌شود. اگر دشواری‌های روانی، ذهنی و جسمی ناشی از چنین آسیبی برای یک فیلم‌نامه کافی باشد، آمنابار فراتر می‌رود و این موضوع را با تأملاتی درباره رویا، وهم و حافظه درهم می‌آمیزد. فیلم بسیار پرتنش و سنگین است؛ پی در پی لایه‌ها را باز می‌کند و از نقطه‌ای به بعد تشخیص حقیقت از رویا یا توهم شخصیت اصلی برای تماشاگر دشوار می‌شود. پایان‌بندی واقعاً حیرت‌انگیز و گیج‌کننده است. اگرچه فیلم احتمالاً بودجهٔ چندانی نداشته است، اما بازیگران خوبی دارد. ادواردو نوریگا نقش‌احساسی قوی‌ای ایفا می‌کند و در مقام قهرمان اثر موفق است. پنه‌لوپه کروز—که بعدها به جمع سینمای آمریکا وارد شد—در این دوره هنوز بسیار جوان و زیباست و در نقش خود صمیمی و باورپذیر ظاهر می‌شود. چته لرا و فله مارتینز در نقش‌های مکمل عملکرد قابل‌قبولی دارند و حتی نجوا نیمری، که نقش تا حدودی منفی را ایفا می‌کند، در انجام وظیفه‌ای که به او محول شده بسیار خوب عمل می‌کند. بخش عمده‌ای از داستان از طریق فِلَش‌بَک‌هایی که همراه گزارش سزار به روان‌پزشکش است به ما منتقل می‌شود؛ این شیوه به‌خوبی و مؤثر به کار رفته است. فیلم در پرداخت موضوعاتش تعادل خوبی برقرار می‌کند و دیالوگ‌ها طبیعی و اصیل‌اند. دکور و طراحی صحنه، لباس‌ها و انتخاب مناسب لوکیشن‌ها به زیبایی بصری اثر کمک شایانی کرده‌اند، و فیلمبرداری نیز از نور شدید آفتاب پایتخت اسپانیا و طیف‌های زیبا و آبی آسمان به‌خوبی بهره برده است؛ این نورها به‌طرزی قوی در تضاد با نیم‌سایه‌های سنگینی قرار می‌گیرند که شخصیت اصلی ظاهراً آن‌ها را می‌پسندد.