فیلم Suzaku 1997

این فیلم را به عنوان یک پایان‌نامه آرام و تفکری درباره وابی-سابی تغییرات نسلی تفسیر می‌کنم. مانند شکوفه‌های زودگذر گیلاس، ژاپنی‌ها احترام و ارادت خاصی به ناپایداری و نقص دارند. در میانه فیلم، صدای یک مرد سالخورده را می‌شنویم که می‌پرسد: «چطور جوانان ما می‌توانند کسی را برای ازدواج پیدا کنند (اگر راه‌آهن ساخته نشود)؟» همه از انحلال روستای سنتی آگاه هستند، اما تنها کوزو...

این فیلم را به عنوان یک پایان‌نامه آرام و تفکری درباره وابی-سابی تغییرات نسلی تفسیر می‌کنم. مانند شکوفه‌های زودگذر گیلاس، ژاپنی‌ها احترام و ارادت خاصی به ناپایداری و نقص دارند. در میانه فیلم، صدای یک مرد سالخورده را می‌شنویم که می‌پرسد: «چطور جوانان ما می‌توانند کسی را برای ازدواج پیدا کنند (اگر راه‌آهن ساخته نشود)؟» همه از انحلال روستای سنتی آگاه هستند، اما تنها کوزو نمی‌تواند با این موضوع کنار بیاید. او ناپدید می‌شود. یاسو یو به همراه ماچی کو به دوردست می‌رود. ایسکه، که زمانی و هنوز هم از ارواح در تونل (گذشته؟) می‌ترسد، تصمیم می‌گیرد در روستا بماند، شاید فقط به این دلیل که سنت زندگی در کنار خانواده هنوز در او زنده است. ما در دنیای غرب به نظر نمی‌رسد که از مسیر تغییر در فرهنگ خود قدردانی کنیم. حتی با دیدن این فیلم از منظر اختلال کم‌توجهی معاصر، این فیلم خوب است.