فیلم Captain Lightfoot 1955

مایکل مارتین (با بازی راک هادسون) یک راهزن آرام در ایرلند اوایل دهه ۱۸۰۰ است که از دزدی از اشراف محلی خوشحال است و به انجمن دنیس اوشی که به‌طور مسالمت‌آمیز برای آزادی ایرلند فشار می‌آورد، کمک می‌کند. با این حال، اوشی تمایلی به پذیرش میوه‌های جرم ندارد و بنابراین مارتین در یک حالت خشم از او جدا می‌شود و با یک کشیش ملاقات می‌کند...

مایکل مارتین (با بازی راک هادسون) یک راهزن آرام در ایرلند اوایل دهه ۱۸۰۰ است که از دزدی از اشراف محلی خوشحال است و به انجمن دنیس اوشی که به‌طور مسالمت‌آمیز برای آزادی ایرلند فشار می‌آورد، کمک می‌کند. با این حال، اوشی تمایلی به پذیرش میوه‌های جرم ندارد و بنابراین مارتین در یک حالت خشم از او جدا می‌شود و با یک کشیش ملاقات می‌کند که او را به یک tavern می‌برد. در اینجا جایی برای اقامت نیست، اما کشیش مردی با تخیل است و به زودی آن‌ها قرار می‌گذارند که یک اتاق را مشترکاً استفاده کنند - اگر تنها مارتین بتواند مالک نفرت‌انگیز که به شورشیان علاقه ندارد را متقاعد کند که شایسته است! حدس بزنید چه؟ افراد آن‌طور که به نظر می‌رسند نیستند و طبق سنت بهترین "مون‌ریکر"، کشیش در واقع "کاپیتان تندر بولت" (با بازی جف مورو) افسانه‌ای است و به سرعت آن‌ها بهترین دوستان می‌شوند. مارتین به شدت عاشق "آگا" (با بازی باربارا راش) می‌شود و یک ماجراجویی معمولی و شجاعانه آغاز می‌شود. بدون شک، هادسون در نقش خود به خوبی ظاهر می‌شود، اما بازی‌اش همیشه یکسان است - چوبی با گهگاه درخشش در چشمانش. شیمی خاصی بین او و راش که به‌طور تقریبی به همان اندازه بی‌علاقه به نظر می‌رسد وجود ندارد و حضور فینلی کوری، شاعری محلی، نیز چندان قانع‌کننده نیست. با این حال، فیلمی رنگارنگ و با سرعت معقول است که به اندازه کافی عمل، نیرنگ، خیانت و تهدید دارد تا احساسات رمانتیک را متعادل کند و هرچند شاید فیلمی نباشد که به یاد بیاورم، اما از تماشای آن لذت بردم.