فیلم Dating Amber 2020

«Dating Amber» دلِ همجنس‌گرایان را لمس می‌کند و در عین حال لبخند بر لب‌تان می‌نشاند. دیدنش لذّت‌بخش است و صدای تازه‌ای به چشم‌انداز رو به رشد سینمای کوئیر می‌افزاید. — کریس دوس سانتوس این یک داستان بلوغ به‌طرز خوشایندی هوشمندانه و تازه است؛ فین اوشی (ادی) و لولا پِتیکرِو (امبر) نقش دو نوجوان همجنس را بازی می‌کنند که نقشه‌ای زیرکانه می‌ریزند تا هم‌کلاسی‌ها آن‌ها را تنها بگذارند:...

«Dating Amber» دلِ همجنس‌گرایان را لمس می‌کند و در عین حال لبخند بر لب‌تان می‌نشاند. دیدنش لذّت‌بخش است و صدای تازه‌ای به چشم‌انداز رو به رشد سینمای کوئیر می‌افزاید. — کریس دوس سانتوس این یک داستان بلوغ به‌طرز خوشایندی هوشمندانه و تازه است؛ فین اوشی (ادی) و لولا پِتیکرِو (امبر) نقش دو نوجوان همجنس را بازی می‌کنند که نقشه‌ای زیرکانه می‌ریزند تا هم‌کلاسی‌ها آن‌ها را تنها بگذارند: تصمیم می‌گیرند با هم قرار بگذارند! نقشه‌شان همه را فریب می‌دهد و حتی از سوی برخی از دوستانش حسادت برمی‌انگیزد، در حالی که برای آن‌ها پوشش مناسبی فراهم می‌کند. او کمی شیفتهٔ معلم خوش‌هیکلش است؛ او می‌خواهد همه‌چیز را رها کند و به لندن برود و پانک شود. این فیلم قصه‌ای تأثیرگذار و کوچک اما دل‌نشین است، با دو اجرای لذت‌بخش که نشان می‌دهد آن‌ها چگونه در جامعه‌ای کوچک در ایرلندِ اواسط دههٔ ۱۹۹۰—که با مسائل همجنس‌گرایی آشنا نیست—با زندگی و بیرون‌آمدن (یا نیامدن) کنار می‌آیند. خودم آدم مذهبی نیستم، بنابراین در مورد میزان دقت نمایش کلیسا توسط دیوید فرین نظری ندارم، اما ویدیوی آموزش جنسی راهبهٔ کاتولیک به‌طرز قابل‌باوری واقع‌گرا (و متعصبانه) به نظر می‌رسد. فیلمنامه و کارگردانی ساده و بی‌تشریفات‌اند. شاید نبودن خشونت یا سرکوب آشکار به واقع‌گرایی اثر کمک چندانی نکند، اما به دل‌پذیری آن افزوده است. این فیلم داستانی زمخت و بی‌پرده از تحول جنسی نیست؛ بیشتر موقعیت‌هایش کمدی‌وار و روایتش دربارهٔ دو نوجوان است که دارند با خودشان و خواسته‌های زندگی‌شان کنار می‌آیند—چیزی که در آن سن هیچ‌کدام‌مان دقیقاً نمی‌دانستیم چه می‌خواهیم.