فیلم Big Eden 2000

آنچه در این درام جلب توجه می‌کند این است که به‌نظر می‌رسد در جامعه‌ای دورافتاده در مونتانا هیچ مخالفتی با ساکنان همجنس‌گرای محلی وجود ندارد. هیچ نشانه‌ای از تنگ‌نظری مذهبی دیده نمی‌شود، وقتی آری گراس (در نقش «هنری») از زندگی موفقش در نیویورک بازمی‌گردد تا از پدربزرگ بیمار خود مراقبت کند. او باید رابطه‌اش را با «دین» (تیم دیکِی)، معشوق دوران دبیرستان، و «پایک» (اریک...

آنچه در این درام جلب توجه می‌کند این است که به‌نظر می‌رسد در جامعه‌ای دورافتاده در مونتانا هیچ مخالفتی با ساکنان همجنس‌گرای محلی وجود ندارد. هیچ نشانه‌ای از تنگ‌نظری مذهبی دیده نمی‌شود، وقتی آری گراس (در نقش «هنری») از زندگی موفقش در نیویورک بازمی‌گردد تا از پدربزرگ بیمار خود مراقبت کند. او باید رابطه‌اش را با «دین» (تیم دیکِی)، معشوق دوران دبیرستان، و «پایک» (اریک شوایگ)، صاحب فروشگاه عمومی محلی که از پدربزرگ مراقبت می‌کرد، بازتنظیم کند. جالب اینکه در شهری با حدود دوازده نفر جمعیت ظاهراً حدود ۲۵٪ ساکنان همجنس‌گرا هستند که این نسبت تنها به مضحک بودن کلی ماجرا می‌افزاید. بازی‌ها عمدتاً خشک و مصنوعی‌اند — مگر شاید نَن مارتین که نقش «بیوهٔ ثِیِر» فضول اما خیرخواه را به‌خوبی بازی می‌کند. فیلم حتی ذره‌ای به زیبایی‌شناسی برای انتقال رابطهٔ عاشقانه تکیه نمی‌کند و در شخصیت‌پردازی هم هیچ نوآوری یا تازگی‌ای ندارد. آیا آن‌ها به هم رسیدند یا او فقط به خانه برگشت؟ صادقانه بگویم برایم چندان مهم نبود.