فیلم City of Ember 2008

با خطر جدی آیندهٔ سیاره، گروهی از سازندگان دوراندیش تصمیم می‌گیرند شهری زیرزمینی بسازند تا انسان‌ها برای چند قرن در آن پناه بگیرند. باید خودکفا باشد، چون قرار است ساکنان مدت‌ها در آنجا بمانند. راه‌های خروج ثبت شده، اما با گذشت زمان گم می‌شوند و هیچ‌کس دیگر نمی‌داند شاید وقت برگشتن به سطح فرا رسیده باشد. حالا مهندسی در حال فرسودگی است و برق و...

با خطر جدی آیندهٔ سیاره، گروهی از سازندگان دوراندیش تصمیم می‌گیرند شهری زیرزمینی بسازند تا انسان‌ها برای چند قرن در آن پناه بگیرند. باید خودکفا باشد، چون قرار است ساکنان مدت‌ها در آنجا بمانند. راه‌های خروج ثبت شده، اما با گذشت زمان گم می‌شوند و هیچ‌کس دیگر نمی‌داند شاید وقت برگشتن به سطح فرا رسیده باشد. حالا مهندسی در حال فرسودگی است و برق و غذا به‌شکل جیره‌بندی درمی‌آیند. شهردار (با بازی بیل موری) یا از پس مسئولیتش برنمی‌آید یا بیش از حد سرگرم جایگاهش شده، و رئیس برق، «سال» (با بازی مارتین لاندو)، دیگر ایده‌ای ندارد؛ بنابراین بارِ امید دوباره‌ زنده کردن اشتیاق مردم برای نفس کشیدن در هوای تازه، بر دوش جفت نامحسوس جوان‌ها «لینا» (سِرش رونن) و «دون» (هری تریداوی) می‌افتد. خوشبختانه لینا جعبه‌ای از مادربزرگش به ارث برده و از آنجا که شغل هر دو مستلزم گشت‌وگذار میان سازوکارهای شهری است، می‌توانند با جدیت بیشتری به کاوش بپردازند. این برنامه را نمی‌توانند علنی کنند؛ شهردار و زورمندانش هیچ‌گونه نارضایتی در شهر را برنمی‌تابند، حتی وقتی چراغ‌ها در آستانهٔ خاموش شدن‌اند. با آغاز نبردی تدافعی، آیا آنها می‌توانند راه خروجی پیدا کنند — و اگر پیداکنند آیا چیزی برای دیدن باقی مانده است؟ سبک خلاقانهٔ فیلم را دوست داشتم و فانتزیِ آن به‌خوبی توسط زوج جذاب تریداوی و رونن در فضایی از جلوه‌های بصری رنگارنگ بازگو و گشوده می‌شود. بیل موری نقش خود را با اغراق دل‌پذیری اجرا می‌کند و اندکی تهدید از سوی شخصیت با نامی به‌ظاهر دیکنزی «بارتون سنود» (توبی جونز) هم هست که ماجرا را در نود دقیقهٔ عبور از تونل‌ها، لوله‌ها و ماشین‌آلات بزرگ، پرجنب‌وجوش نگه می‌دارد. اگر دنبال تحلیل‌های روانی پیچیده هستید، دنبال این فیلم نروید؛ این اثر سرگرمیِ سادهٔ خانوادگی‌ای است با بازیگرانی که به‌نظر می‌رسد از روایت این داستان خوشحالند—فیلمی که خوب به نظر می‌رسد و در لحظات مورد نیازش زنده و پرانرژی است.