فیلم Salt and Fire 2016

همان‌طور که همیشه می‌گویم وقتی فیلمی را این‌قدر بد ارزیابی می‌کنم (هرچند که این نهمین بار است که به فیلمی ۱ از ۱۰ می‌دهم)، این موضوع شخصی نیست و من به همه افرادی که روی این فیلم کار کرده‌اند احترام می‌گذارم و البته می‌دانم که ساخت فیلم کار آسانی نیست. هرگز از نقد یک فیلم لذت نمی‌برم، اما این فیلم... نمی‌دانم از کجا شروع کنم. دیالوگ‌ها....

همان‌طور که همیشه می‌گویم وقتی فیلمی را این‌قدر بد ارزیابی می‌کنم (هرچند که این نهمین بار است که به فیلمی ۱ از ۱۰ می‌دهم)، این موضوع شخصی نیست و من به همه افرادی که روی این فیلم کار کرده‌اند احترام می‌گذارم و البته می‌دانم که ساخت فیلم کار آسانی نیست. هرگز از نقد یک فیلم لذت نمی‌برم، اما این فیلم... نمی‌دانم از کجا شروع کنم. دیالوگ‌ها. دیالوگ‌ها! واقعاً باور نمی‌کنم که فیلمی با چنین دیالوگ‌های وحشتناک دیده باشم، تعداد دفعاتی که از شرم سرم را به دستم گرفتم، بی‌شمار بود. به وضوح مشخص است که نویسنده، که احتمالاً ورنر هرتسوگ بوده، فکر می‌کرده که شکسپیر بزرگ است وقتی همه این‌ها را نوشت. دیالوگ‌ها نه تنها به خودی خود بد هستند، بلکه به هیچ‌وجه برای بازیگران نوشته نشده‌اند و هیچ‌کدام از آن‌ها به‌طور طبیعی از دهانشان نمی‌آید. در مورد بازیگران هم باید بگویم که آن‌ها هم دچار مشکلاتی هستند. به هرحال، آن‌ها به شدت تحت تأثیر عوامل پشت صحنه قرار دارند، اما باز هم انتظار بیشتری می‌رفت - به‌ویژه از مایکل شنون که من طرفدار او هستم، اما بازی‌اش... در بهترین حالت سوال‌برانگیز است. باز هم، دیالوگ‌های نامناسب کمکی نکردند. در جای دیگر، ورونیکا فِرِس تلاش می‌کند و شخصیت دوست‌داشتنی‌ای دارد، اما... نه، کارش خوب نیست. حداقل بچه‌های آرانسیبیا به فیلم مقداری جذابیت می‌بخشند. این بچه‌ها در میانه فیلم وارد داستان می‌شوند و به طرز عجیبی (بدون اینکه تقصیر آن‌ها باشد، فقط شخصیت‌هایشان) تا پایان باقی می‌مانند. صحنه‌های آن‌ها و لورا فِرِس در تنهایی شیرین هستند، اما واقعاً احساس می‌شود که کاملاً از بقیه داستان جدا هستند و تا حدی که آن شیرینی از بین می‌رود. به نظرم همیشه دادن ۱ از ۱۰ خیلی سخت است، اما این فیلم واقعاً شایسته این امتیاز است. واقعاً بد، حتی با زمان حدود ۹۰ دقیقه. تنها نکات مثبت، بچه‌ها و لوکیشن‌های زیبا هستند.