فیلم Boo! A Madea Halloween 2016

نقد فیلم: Tyler Perry’s Boo! A Madea Halloween (۲۰۱۶) برای آن دسته از هواداران به‌اصطلاح پر و پا قرص تایلر پری که از غیبت بیش از دو سالهٔ «مِیدیا» در پرده سینما دلواپس بودند، ممکن است شنیدن بازگشت این مادربزرگ سلاطین‌زبان و مسلسل‌به‌دست کمی تسکین‌بخش باشد؛ اما بازگشت او در کمدی-ترسناک سطحی و کلیشه‌ای Tyler Perry’s Boo! A Madea Halloween ناامیدکننده است. فیلمی به‌شدت بی‌نمک و...

نقد فیلم: Tyler Perry’s Boo! A Madea Halloween (۲۰۱۶) برای آن دسته از هواداران به‌اصطلاح پر و پا قرص تایلر پری که از غیبت بیش از دو سالهٔ «مِیدیا» در پرده سینما دلواپس بودند، ممکن است شنیدن بازگشت این مادربزرگ سلاطین‌زبان و مسلسل‌به‌دست کمی تسکین‌بخش باشد؛ اما بازگشت او در کمدی-ترسناک سطحی و کلیشه‌ای Tyler Perry’s Boo! A Madea Halloween ناامیدکننده است. فیلمی به‌شدت بی‌نمک و به‌اندازهٔ جعبه‌ای آب‌نباتِ کهنه نامطبوع، که بیش از هر چیز شبیه حیله‌ای بی‌رحمانه برای سوءاستفاده از طرفدارانِ مشتاقِ پری است. پری که در این مدت کوتاه بیشتر روی پروژه‌های تلویزیونی‌اش متمرکز بوده، بار دیگر لباس زنانه به تن می‌کند و با کلاه‌گیس خاکستری و لباس‌های زنانهٔ پُرچین‌وچروک، مِیدیا را زنده می‌سازد؛ اما نتیجه باز هم یک نمایش خجالت‌آور و فرسایشی است. بیشتر آثار پری—چه کمدی باشند و چه جدی—عمدتاً بر پایهٔ ارزش‌های مسیحی همراه با جسارتِ تند و مستقیم و نوعی دیوانگی شهری بنا شده‌اند. از منظر سینمایی، مجموعه فیلم‌های مِیدیا برای مخاطبانی که از شوخی‌های اغراق‌آمیز او لذت می‌برند، همواره پرفروش و پربازده بوده است؛ اما این بار، نتیجه چیزی فراتر از نسخه‌ای تکراری و بی‌رمق نیست. Boo! A Madea Halloween در واقع بهانه‌ای دیگر برای بازگرداندن مادربزرگ شوخ و دهان‌درشتِ جنوبی است تا بار دیگر در آشفته‌بازاری از هرج‌ومرجِ هجوآمیز ظاهر شود: مِیدیا تکرار همان شوخی‌ها و ترفندهای قدیمی را انجام می‌دهد—از خطابه‌های نصیحت‌آمیز گرفته تا رفتارهای بی‌منطق و پرحادثه. فیلم شبیهِ یک کپی ناجور از فیلم‌های شکارچیان ارواح برای سالمندان است که مِیدیا را در موقعیت‌های ابلهانه‌ای قرار می‌دهد تا شوخی‌های «هَللویا»-وار اجرا کند. در مجموع، این نمایشِ هالووینیِ مِیدیا نه خنده‌دار است و نه واقعاً ترسناک؛ صرفاً سطحی، ضعیف و تحمیلی به نظر می‌رسد. مِیدیا و دو همراه کلیشه‌ای‌اش—عمه بَم و هَتی—به‌علاوهِ تقلید ناتوانِ فیلم از چند اثر معروفِ ژانر وحشت و حضور نوجوانان سرخوش، همگی نتیجه‌ای جز مجموعه‌ای از خنده‌های دم‌دستی و کم‌رمق به بار نمی‌آورند. علاوه بر ایفای نقش مِیدیا، پری نقشِ برایان، پدری نگران را نیز بازی می‌کند که تلاش می‌کند رفتارهای هورمونی دختر هفده‌ساله‌اش تیفانی را کنترل کند. تیفانی و دوستانش کنجکاوند در مهمانی هالووینی انجمن اخوت دانشگاه شرکت کنند؛ جایی که پسران خوش‌تیپ چشمِ طمع به دختران دارند. چون برایان به خاطر کار نمی‌تواند از تیفانی مراقبت کند، او از مِیدیا، عمه بَم و هَتی می‌خواهد نقش ناظر را بر عهده بگیرند تا تیفانی در خانه بماند. البته تیر آنها خطا می‌رود و تیفانی موفق می‌شود از نگهبانان سالمند فرار کند و سرانجام در مهمانی شرکت کند. تلاش مِیدیا و یارانش برای بازگرداندن او به خانه نه‌تنها ناموفق است، بلکه هرج‌ومرج بیشتری در مهمانی به‌وجود می‌آورد؛ تا اینکه مِیدیا و گروهش تبدیل به هدف خشم میهمانانِ انجمن می‌شوند و در کنار آن باید با گروهی از موجودات ترسناکِ نمایشی هم دست‌وپنجه نرم کنند. Boo! A Madea Halloween چیزی بیش از یک شوخیِ بی‌هدف و پرزرق‌وبرقِ بی‌مزه نیست که هیچ احترامی برای عنصر هالووین قائل نیست و صرفاً عرصه‌ای سست برای به‌نمایش گذاشتن مِیدیا و شخصیت‌های تحقیرآمیزِ دیگر فراهم می‌کند. کارگردانی و فیلمنامهٔ نازکِ پری تنبل، کم‌حادثه و کم‌مایه‌اند. تعامل مصنوعی بین مِیدیا، عمه بَم و هَتی ذهنی و بی‌محتواست. صحبت‌های سطحی و سَخیف آن‌ها که از تنبیه نوجوانان تا بحث دربارهٔ قانونی‌شدن ماری‌جوانا را در بر می‌گیرد، صرفاً نشان‌دهندهٔ تلاشِ ناامیدانه برای خندهٔ سطحی است. همچنین تکرار مکررِ جملات و شعارهای مذهبیِ مِیدیا زودتر از آنچه باید ملال‌آور می‌شود. فیلم به‌راحتی می‌توانست به یک اثر کوتاه‌تر و محدودتر از جَلَب‌وَرَق‌زدن‌های سطحی تن دهد، اما پری این متریال ضعیف را کش‌داده و باز هم همان تیک‌ها و اداهای آشنای مِیدیا—فریادهای نامعقول، نگاه‌های مضحک و ضربه‌زدن‌های بی‌پروایانه—را بازتولید می‌کند. تنها اجراهای تاحدودی باورپذیر در این فیلم تیفانیِ لذت‌جو (با بازی دایموند وایت) و دوست دخترش آدای (با بازی لیزا کوشی) هستند. در غیر این صورت این فیلمِ پریشان و بی‌کیفیت مملو از فحش‌های مادربزرگی، شوخی‌های ضعیفِ تعادل‌ندار، موقعیت‌های بصری کم‌اثر، بازیگران سطحی، چهره‌های معروفِ اینترنتی، تکرارِ زمزمه‌های مذهبیِ «یا رب» و پرداختن سطحی به مدهای روز (مثل رقص‌های تَورک و حضور دلقک‌های ترسناک که اخیراً در اخبار دست‌به‌دست شده‌اند) است. شاید رفتارهای کودکانهٔ مِیدیا قبلاً طرفداران خاصی پیدا کرده باشد، اما این بازتولید خسته و بی‌محتوا صرفاً همان دستورِ کار تقلبی را اجرا می‌کند—بدون نوآوری و بدون ذره‌ای جذابیت تازه. اطلاعات فیلم سال انتشار: 2016 مدت زمان: 1 ساعت و 43 دقیقه بازیگران اصلی: تایلر پری، دایموند وایت، کَسی دیویس، پاتریس لاولی، یوسف ارکات (Yousef Erakat)، لیزا کوشی، بلا تورن و دیگران نویسنده و کارگردان: تایلر پری ردهٔ سنی (MPAA): PG-13 ژانر: کمدی و وحشت نمرهٔ منتقد: 1/2 از 4 ستاره (نقد از: Frank Ochieng، 2016)