فیلم Dallas Buyers Club 2013

فیلمی قدرتمند درباره اراده برای بقا و سردی شرکت‌های بزرگ دارویی متیو مک‌کانهی در نقش ران وودروف بازی درخشان و تأثیرگذاری ارائه می‌دهد؛ مردی همجنس‌گزار ستیز، خوش‌گذرانی و کابوی/برق‌کار که به‌خاطر انتخاب‌های زندگی پرخطر به HIV مبتلا می‌شود. دوستانش او را طرد می‌کنند و ابتدا به‌طرزی خودویران‌گر دست می‌زند تا وقتی متوجه می‌شود بیماری‌اش به ایدز کامل تبدیل شده است. روبه‌رویی با حکم مرگ و داروهای...

فیلمی قدرتمند درباره اراده برای بقا و سردی شرکت‌های بزرگ دارویی متیو مک‌کانهی در نقش ران وودروف بازی درخشان و تأثیرگذاری ارائه می‌دهد؛ مردی همجنس‌گزار ستیز، خوش‌گذرانی و کابوی/برق‌کار که به‌خاطر انتخاب‌های زندگی پرخطر به HIV مبتلا می‌شود. دوستانش او را طرد می‌کنند و ابتدا به‌طرزی خودویران‌گر دست می‌زند تا وقتی متوجه می‌شود بیماری‌اش به ایدز کامل تبدیل شده است. روبه‌رویی با حکم مرگ و داروهای ناکارآمد مورد تأیید سازمان غذا و دارو او را به مکزیک می‌کشاند تا داروهایی را که در آمریکا در دسترس نیست تأمین و وارد کند؛ سپس برای کمک به خودش و دیگران (و نیز کسب درآمد) اقدام به فروش آن‌ها می‌کند. جارد لتو در نقش رِیون، مردی معتاد و همجنس‌گرا که به شریک تجاری و در نهایت دوست وودروف تبدیل می‌شود، حضور مغناطیسی دارد. هر دو بازیگر برای این نقش وزن زیادی کم کردند و همین به واقع‌گرایی و سنگینی فیلم می‌افزاید. فیلم با بودجه‌ای اندک و بدون تکثر افکت‌های ویژه بیش از هر چیز بر قصه و بازی‌ها تکیه دارد. مواجهات با سازمان غذا و دارو برای دور زدن بروکراسی و رساندن داروی مورد نیاز به بیماران، آزاردهنده و بیش از حد واقع‌گرایانه است. شرکت‌های بزرگ دارویی تصمیم‌گیرنده‌اند، داده‌ها و آمار را دستکاری می‌کنند و داروهای گران و سمی خود را به بازار می‌فروشند، در حالی که وودروف برای حق درمان خود با دارویی که می‌داند مؤثر است می‌جنگد. این داستانی شبیه داوود و جالوت است؛ نگاهی به دورانی که ایدز تقریباً درمان‌ناپذیر و در حال شیوع بود. مبارزه یک مرد با دیوان‌سالاری با جذابیت و جسارت روایت می‌شود. در کنار مک‌کانهی و لتو، جنیفر گارنر در نقش پزشک اولیه‌ای که متوجه شکست کانال‌های رسمی درمان می‌شود و به جنبش وودروف می‌پیوندد نیز حضور مؤثری دارد. نوشتار واقعی، زمخت و اغلب طنز تیره‌ای دارد؛ ریتم فیلم پرشتاب است و به ندرت فرصتی برای نفس کشیدن می‌دهد. بررسی بی‌تفاوتی و لجبازی سیاسی و دارویی در سراسر فیلم با تأثیرگذاری بیان شده و نشان می‌دهد وقتی شجاعت با اصرار همراه شود، چقدر تفاوت می‌توان ایجاد کرد. فیلم برای آدم‌های ضعیف‌الصلح نیست، اما بدون هرگونه گل‌آرایی، اثر غلیظ و تأثیرگذاری است. 8/10