فیلم Ladybird Ladybird 1994

مگی در یک بار با جورج آشنا می‌شود. او وقتی مگی را در حال آواز خواندن می‌بیند عاشقش می‌شود و می‌خواهد همهٔ زندگی‌اش را بداند. در نهایت داستان غم‌انگیز او را می‌شنویم: مقامات چهار فرزندش را از او گرفتند (بعد از اینکه یکی از بچه‌ها در حالی که او برای کار بیرون رفته بود شدیداً سوخت)، مردی که با او بود مرتب او را کتک...

مگی در یک بار با جورج آشنا می‌شود. او وقتی مگی را در حال آواز خواندن می‌بیند عاشقش می‌شود و می‌خواهد همهٔ زندگی‌اش را بداند. در نهایت داستان غم‌انگیز او را می‌شنویم: مقامات چهار فرزندش را از او گرفتند (بعد از اینکه یکی از بچه‌ها در حالی که او برای کار بیرون رفته بود شدیداً سوخت)، مردی که با او بود مرتب او را کتک می‌زد. زندگی‌اش تراژیک بود و طبیعی است که به کسی اعتماد نکند. جورج، که اهل پاراگوئه است، خود داستان غم‌انگیزی دارد. او مردی با اراده‌ای قوی است و معتقد است می‌تواند مگی را تغییر دهد و زندگی شایسته‌اش را به او بدهد. دو بار مگی و جورج صاحب فرزند می‌شوند و هر دو بار مسئولان برای گرفتن بچه‌ها می‌آیند. تصور کنید اگر شش فرزند از شما گرفته شوند؛ حالا واکنش مگی و جورج را تصور کنید. این داستان دلخراش است و متأسفانه واقعی. کن لوچ استاد نشان دادن واقعیت زندگی است. او نمی‌خواهد چیزی را شیرین‌کاری کند؛ فقط می‌خواهد به ما یادآوری کند که این مردم واقعی‌اند، همسایگان و دوستان ما، مردمی که در خیابان با آن‌ها روبه‌رو می‌شویم یا در سوپرمارکت می‌بینیم. او احتمالاً می‌خواهد نشان دهد سیستم چقدر اشتباه است و چقدر به والدین و در نهایت به کودکان بی‌اعتنایی می‌شود. اگر بچه‌ها واقعاً مورد ضرب و شتم یا سوءاستفاده قرار گرفته بودند، طبیعتاً باید فوراً از والدین جدا می‌شدند، اما در این فیلم هیچ مدرکی دال بر این نیست. آیا کودکان با والدین واقعی‌شان بهتر نیستند؟ در طول فیلم حال مگی رو به وخامت می‌رود (نزدیک است که سلامت عقلش را از دست بدهد)، سیستم تمام کرامت او را می‌گیرد و حتی متوجه می‌شویم که او در کودکی مورد آزار قرار گرفته و به یک مؤسسه سپرده شده بود. اگر عاشق درام‌های واقعی زندگی باشید، این فیلم را دوست خواهید داشت. اینجا دنیای خیال‌آمیزی برای پناه بردن نیست و گرچه پایان نشان می‌دهد مگی و جورج سرانجام توانستند سه فرزند را نگه دارند و خانواده‌ای تشکیل دهند، اما پایان خوشی در کار نیست. تماشای فیلم گاهی طاقت‌فرساست، اما تنها به این دلیل که بازیگران چنان واقع‌گرایانه بازی کرده‌اند که همه‌چیز واقعی به‌نظر می‌رسد. زندگی می‌تواند طاقت‌فرسا باشد. در پایان... از داستان نترسید. این فیلم اکشن نیست، اما قطعاً پس از دیدن آن آدم بهتری خواهید شد.