فیلم Southside with You 2016

اولین قرار با دختر بستنی شکلاتی فیلمی کوچک با موفقیتی اندک. تماماً در طول دو هفته فیلم‌برداری شد. این اثر به کارگردانی یک تازه‌کار، داستان واقعی اولین قرار باراک اوباما و میشل رابینسون را در سال ۱۹۸۹، زمانی که هر دو در یک شرکت حقوقی بزرگ در شیکاگو کار می‌کردند، روایت می‌کند. میشل آن را قرار نمی‌داند، چون همکاران نباید وارد روابط نزدیک شوند. در حالی...

اولین قرار با دختر بستنی شکلاتی فیلمی کوچک با موفقیتی اندک. تماماً در طول دو هفته فیلم‌برداری شد. این اثر به کارگردانی یک تازه‌کار، داستان واقعی اولین قرار باراک اوباما و میشل رابینسون را در سال ۱۹۸۹، زمانی که هر دو در یک شرکت حقوقی بزرگ در شیکاگو کار می‌کردند، روایت می‌کند. میشل آن را قرار نمی‌داند، چون همکاران نباید وارد روابط نزدیک شوند. در حالی که اوباما تلاش می‌کند دل او را به‌دست آورد، فیلم روز آن‌ها را نشان می‌دهد: درباره چه حرف می‌زنند، چه می‌کنند و چگونه همه‌چیز تمام می‌شود. این همان فیلم زندگینامه‌ای نبود که انتظار داشتم. مشتاق دیدنش بودم، اما نه با چنان داستان ساده‌ای. شباهت زیادی به «Before Sunrise» دارد و تعجب نمی‌کنم اگر دنباله‌ای به همان سبک بسازند، شاید حتی یک سه‌گانه. در واقع این فیلم رویدادی یک‌روزه را نشان می‌دهد—وقتی آن‌ها جوان و عاشق کارشان بودند؛ هر دو تا حدودی یکدیگر را می‌پسندیدند، ولی مرزها و محدودیت‌هایشان را می‌دانستند. نویسنده-کارگردان تأیید کرده تمام اتفاقات فیلم واقعاً رخ داده‌اند، اما نه همه در یک قرار واحد. بازیگران خوب‌اند؛ به‌ویژه پارکر ساویرز در نقش باراک اوباما را پسندیدم. برای من فیلمی عالی نیست اما خوش‌ساخت است. طرفداران اوباما ممکن است آن را دوست داشته باشند، و اگر از فیلم‌های قرار ملاقات واقع‌گرایانه خوشتان می‌آید، می‌توانید آن را تماشا کنید. این فیلم مربوط به زندگی اولیه اوباما است، بنابراین چیزی درباره سیاست‌های کنونی او یا دوران ریاست‌جمهوری‌اش در آن نیست، جز صحبت‌هایی درباره برنامه‌های آینده‌شان. بخش عمده فیلم درباره رابطه‌شان و زندگی‌شان است؛ اینکه چگونه رشد کردند، چه چیزهایی را دوست داشتند و چه چیزهایی را دوست داشته‌اند. پس بهتر است آن را با توقع پایین ببینید. امتیاز: ۶٫۵/۱۰ — با الهام از اولین قرار باراک و میشل اوباما در ۱۹۸۹، «Southside With You» ایده‌ای دوره‌ای و خوشایند دارد که به‌طور کامل محقق نشده است. فیلم به اندازه کافی رمانتیک نیست که به عنوان یک فیلم قرار معمولی موفق باشد و در عین حال تلاش زیادی می‌کند تا یک درام متمرکز بر مسائل نژادی باشد، که این گفت‌وگومحوری اثر از ریچارد تانی را بیش از حد خسته‌کننده کرده است. فیلم روی یک قرار تمرکز دارد و در طول یک روز در اطراف شیکاگو می‌گذرد. باراک (پارکر ساویرز)، دستیار حقوقی تابستانی، همکارش میشل (تیکا سامپتر) را سوار می‌کند تا روز را به صحبت و گشت‌وگذار در شهر بگذرانند. در تقلیدی آشکار از مجموعه بسیار بهتر «Before Sunrise»، فیلم ابتدا دلپذیر شروع می‌شود اما سپس بیش از حد شیرین و موعظه‌گون می‌شود و از معنا تهی می‌گردد. فیلم اوباما را به‌گونه‌ای نشان می‌دهد که انگار ناجی فقرا و محرومان است؛ این برداشت تا حدی قابل قبول است اما در مجموع آزاردهنده است. تصاویر مذهبی آن‌قدر محسوس و اجباری‌اند که در یکی از صحنه‌ها در کلیسا، اوباما در نور خورشید غرق می‌شود. تعاملات ابتدایی در صحنه‌های «قرار اول» سرگرم‌کننده، رمانتیک و دلنشین‌اند که عمدتاً به‌خاطر اجرای کاریزماتیک ساویرز و سامپتر است. اما هرچه بحث‌ها بیشتر به موضوعات نژاد و فقر کشیده می‌شوند، فیلم احساس می‌شود که در حال چاپلوسی برای مخاطب لیبرال است. در نهایت تلاشی بی‌رمق برای ارائه نقدهای اجتماعی، جنسیتی و نژادی از کار درآمده است. این فیلم کوتاه است (۸۴ دقیقه)، اما حتی باید کوتاه‌تر می‌بود؛ مواد جذاب کافی برای تبدیل آن به یک فیلم بلند جالب وجود ندارد.