فیلم Agatha and the Midnight Murders 2020

اگر تجربهٔ زیادی در خواندن نقدها نداشتم، شاید اصلاً این فیلم را تماشا نمی‌کردم. وقتی توضیحاتش را می‌خواندم، در یک سایت دیگر نقدهای بسیار منفی‌ای دیدم که بعضی‌ها آن را بدترین فیلم ممکن توصیف کرده بودند. با این حال تماشا کردم و در ادامه می‌گویم چرا. فیلم را دوست داشتم. بهترین معمایی که اخیراً دیده‌ام نبود، اما تا پایان توجه‌ام را حفظ کرد. شوخی‌ها در اندازهٔ...

اگر تجربهٔ زیادی در خواندن نقدها نداشتم، شاید اصلاً این فیلم را تماشا نمی‌کردم. وقتی توضیحاتش را می‌خواندم، در یک سایت دیگر نقدهای بسیار منفی‌ای دیدم که بعضی‌ها آن را بدترین فیلم ممکن توصیف کرده بودند. با این حال تماشا کردم و در ادامه می‌گویم چرا. فیلم را دوست داشتم. بهترین معمایی که اخیراً دیده‌ام نبود، اما تا پایان توجه‌ام را حفظ کرد. شوخی‌ها در اندازهٔ کافی بودند، جزئیات واقعی به‌اندازه بود و پیچش‌های کوچک کافی بودند تا درگیرش بمانم. از دیدنش خوشحال شدم. شاید به این خاطر بود که من طرفدار پروپاقرص آگاتا کریستی نیستم. قلم او خوب است، اما شخصیت پوارو را دوست ندارم. مارپل را کمتر بد می‌دانم، شاید دوباره کتاب‌هایش را امتحان کنم. وقتی فیلمی تعداد زیادی امتیاز یک ستاره دارد، یاد گرفته‌ام سریع چند نقد را مرور کنم تا بفهمم آیا دلیلش یکی از علل رایج است: سیاست، مذهب یا مخالفت با بازسازی. در این مورد، بسیاری از منتقدان خشمگین معتقد بودند همهٔ فیلم‌های مبتنی بر آثار کریستی باید عیناً از کتاب‌های او اقتباس شوند. این فیلم خلاقانه‌تر بود و روایتی از «چه می‌شد اگر» ارائه داد. به نظرم این رویکرد جواب داد؛ خودتان باید قضاوت کنید. اما اگر طرفدار متعصب کریستی هستید، برای جلوگیری از ناامیدی بهتر است از تماشای آن صرف‌نظر کنید.