فیلم Little Men 2016

دوستی یا تجارت! این فیلم صرفاً یک درام است؛ شبیه یک اتفاق واقعی، با این‌حال روایت مستندگونه‌ای در آن دیده نمی‌شود. موضوعات و شخصیت‌ها بسیار ساده‌اند و از نظر جنبهٔ سرگرمی هم چندان برجسته نیستند. البته فیلم‌های درام معمولاً تماشاگر را سرگرم نمی‌کنند، مگر آن دسته که طرفدار جدی این ژانر باشند. گاهی درام‌ها پیام‌هایی هم منتقل می‌کنند، اما این فیلم در هیچ‌یک از این جنبه‌ها...

دوستی یا تجارت! این فیلم صرفاً یک درام است؛ شبیه یک اتفاق واقعی، با این‌حال روایت مستندگونه‌ای در آن دیده نمی‌شود. موضوعات و شخصیت‌ها بسیار ساده‌اند و از نظر جنبهٔ سرگرمی هم چندان برجسته نیستند. البته فیلم‌های درام معمولاً تماشاگر را سرگرم نمی‌کنند، مگر آن دسته که طرفدار جدی این ژانر باشند. گاهی درام‌ها پیام‌هایی هم منتقل می‌کنند، اما این فیلم در هیچ‌یک از این جنبه‌ها چندان موفق نیست. بنابراین اگر در حالت روحی متوسط یا بدی باشید، احتمالاً تماشای آن برای‌تان خسته‌کننده خواهد بود؛ من خودم این حس را نداشتم، اما اشاره می‌کنم که برای دیگران ممکن است چنین باشد. در داستان فیلم نقطهٔ کانونی روشنی وجود ندارد. نه کاملاً فیلم کودکانه است و نه به مسائل جدی بزرگ‌سالان می‌پردازد؛ بیشتر ترکیبی کوچک از هر دو گروه است که قرار است خروجی قوی‌ای داشته باشد. دو موضوع اصلی که داستان بر آن‌ها شکل می‌گیرد «مرگ» که همه‌چیز را آغاز می‌کند و «مغازه» که پیش‌برندهٔ روایت است، هستند. این دو محور به نموّ شخصیت‌ها کمک می‌کنند، اما هر از گاهی این موضوعات ظاهر می‌شوند و بین آن‌ها صحنه‌هایی وجود دارد که صرفاً عادیات زندگی روزمرهٔ شخصیت‌ها را دنبال می‌کنند تا زمان فیلم پر شود. مشکل اصلی به فیلمنامه برمی‌گردد که در بهترین حالت خودش نیست. فیلم‌نامه در شکل‌گیری و توسعهٔ شخصیت‌ها از شیوه‌های مرسوم پیروی نمی‌کند. مثلاً انتظار داشتم نحوهٔ شکل‌گیری دوستی میان دو پسر نشان داده شود تا ببینیم چگونه رابطه‌ای محکم پدید آمد؛ اما این اتفاق نیفتاد و همه‌چیز خیلی معمولی و بی‌پرداخت پیش رفت. در مورد شخصیت‌های بزرگ‌تر هم وضع مشابه است. وقتی آن‌ها تصمیم می‌گیرند مسألهٔ مغازه را حل کنند، برخوردشان شبیه تردیدهای معمول هر خانوادهٔ نگران و میانگین است. بنابراین اگر زندگی شما به نوعی نزدیک به رویدادهای فیلم است — مثلاً دوستی‌ای که آزمون پس داده یا برخورد با مسئلهٔ حساس بزرگ‌سالی که تأثیر عمیقی بر اطرافیان دارد — احتمالاً این فیلم برای شما بیشتر طنین خواهد داشت. «یک بار دیگر، پدر مهربان و دوست‌داشتنی ولی ناپختهٔ ما، برای‌مان دردسر بزرگی به‌جا گذاشته و هیچ راهنمایی‌ای نگذاشته است.» حالا شاید بپرسید فیلم دربارهٔ چیست؟ داستان دو خانواده است که با یک ساختمان مرتبط‌اند. فیلم با ورود خانواده‌ای کوچک از منهتن به بروکلین برای برگزاری مراسم خاکسپاری پدر آغاز می‌شود. آن‌ها توسط خانوادهٔ دیگری که مغازه‌ای در طبقهٔ همکف اجاره کرده، پذیرایی می‌شوند. هر دو خانواده پسربچه‌هایی هم‌سن دارند و پس از مراسم، دو پسر بسیار به هم نزدیک می‌شوند. اما وقتی والدین تصمیم می‌گیرند مسألهٔ مغازه را حل کنند، فشار همه چیز را متوجه آن دوستی می‌کنند. بقیهٔ فیلم به نشان‌دادن نتیجهٔ این اتفاقات اختصاص دارد. احتمالاً با این گفته آشنا هستید: «دوستی‌ای که بر پایهٔ تجارت باشد، بهتر از تجارتِ مبتنی بر دوستی است.» این ایده اساس الهام فیلم است، اما روایت به دو گروه کاراکتر — نوجوانان و بزرگ‌سالان — گسترش پیدا کرده است. این دو دسته اساساً در طرز فکر متفاوت‌اند: نوجوانان معمولاً وقتی پای دوستان در میان است اهمیت زیادی به پول نمی‌دهند، درحالی‌که برای بزرگ‌سالان مسائل مالی جدی است. «تجارت» به والدین مربوط می‌شود و «دوستی» میان فرزندان شکل می‌گیرد. پیچیدگی ماجرا نیازمند دخالت افراد زیادی است تا مشکل بدون آسیب به کسی حل شود، اما بیشتر فیلم با صحنه‌های نامرتبط پوشش داده شده و تمرکز کامل روی نقطهٔ قوت داستان نگذاشته است. از نکات مثبت فیلم، انتخاب بازیگران است؛ به‌ویژه بازی دو پسر که خوب از آب درآمده است. آلفرد مولینا که در فیلم قبلی کارگردان نقش اصلی را داشت، اینجا هم در نقشی کوتاه ظاهر می‌شود. بقیهٔ بازیگران، از جمله گرگ کِینِر، نقش‌های قابل قبولی ایفا کرده‌اند. فیلم کمی کمتر از ۹۰ دقیقه طول دارد، اما ریتم روایت بسیار کند است و برای همگان مناسب نیست. تصور کنید این فیلم با تبلیغات تلویزیونی پخش شود؛ با وقفه‌های تبلیغاتی احتمالاً تماشاگران خیلی زود حوصله‌شان سر می‌رود و پایان تماشای فیلم سخت خواهد شد. این اثر بیش از همه مناسب جشنواره‌های فیلم به‌نظر می‌رسد و در آن‌ها عملکرد قابل‌قبولی داشته است، بنابراین برخی تماشاگران قطعاً آن را می‌پسندند. موضع من نسبت به فیلم دوگانه است: هم پسندیدمش و هم نه — یک فیلم متوسط با فرصتی از دست رفته. مطمئن نیستم ولی در مجموع تمایل دارم آن را پیشنهاد کنم. ۵/۱۰