فیلم Training Day 2001

این فیلم یکی از پرتنش‌ترین آثاری است که دیده‌ام. اتان هاوک و دنزل ترکیب فوق‌العاده‌ای هستند و اتان در نقش مکمل باوقار بازی می‌کند. همچنین حضورهای کوتاه جذابی در فیلم هست، از جمله اسنوپ داگ، میسی گری و تام برنجر. فیلم بسیار پرتنش است، اما سرگرم‌کننده. «تو گرگی یا گوسفندی؟» اتان هاوک نقش هویت، یک پلیس روشن‌فکر تازه‌کار را بازی می‌کند که اولین شیفت ۲۴ ساعته آموزشی‌اش را...

این فیلم یکی از پرتنش‌ترین آثاری است که دیده‌ام. اتان هاوک و دنزل ترکیب فوق‌العاده‌ای هستند و اتان در نقش مکمل باوقار بازی می‌کند. همچنین حضورهای کوتاه جذابی در فیلم هست، از جمله اسنوپ داگ، میسی گری و تام برنجر. فیلم بسیار پرتنش است، اما سرگرم‌کننده. «تو گرگی یا گوسفندی؟» اتان هاوک نقش هویت، یک پلیس روشن‌فکر تازه‌کار را بازی می‌کند که اولین شیفت ۲۴ ساعته آموزشی‌اش را در بخش مواد مخدر اداره پلیس لس‌آنجلس می‌گذراند. دنزل واشنگتن نقش آلونزو هریس، پلیسی باتجربه با روش‌هایی به‌شدت قابل تردید را ایفا می‌کند. هریس معتقد است برای شکار یک گرگ باید خودت گرگ شوی. آیا هویت از پس یک روز طاقت‌فرسا برخواهد آمد و بی‌فساد باقی می‌ماند؟ «Training Day» در اولین آخرهفته اکران با استقبال متوسطی روبه‌رو شد، اما به‌تدریج و با تبلیغات شفاهی سودش افزایش یافت. بزرگی فیلم تنها به خاطر داستان جذاب و نوشتهٔ خوبش نیست، بلکه انتخاب بازیگران هم نقش محوری دارد. هاوک به‌خوبی نقش یک تازه‌کار ساده‌دل اما بلندپرواز را ایفا می‌کند و واشنگتن در نقش آلونزو درخشان است؛ اجرایی که با بهترین نقش‌آفرینی‌ها در تاریخ سینما قابل‌مقایسه است. با ادامه‌ی روز آموزشی، روش‌های آلونزو هرچه بیشتر سؤال‌برانگیز می‌شوند و تماشاچی مدام منتظر واکنش هویت است. چگونه می‌توان مقابل وسوسه‌ها مقاومت کرد و تسلیم نشد؟ (که این وسوسه‌ها فقط به مواد مخدر محدود نمی‌شوند.) فیلم نمرهٔ بالایی در مواجهه با معضلات اخلاقی می‌گیرد. البته یک عنصر در فیلم مصنوعی به‌نظر می‌رسد، اما این چیز عجیب یا دور از انتظاری در سینما نیست و می‌توانست بدتر هم باشد. اکشن و هیجان اغراق‌شده‌اند، اما لحن کلی فیلم واقع‌گرایانه باقی می‌ماند. خلاصه: «Training Day» یک تریلر شهری عالی است با اجرای گیرا از واشنگتن. فیلم زشت، خام و بی‌رحم است؛ اگر از دیدن چنین فضایی ناتوانید، بهتر است سراغش نروید. فیلم حدود دو ساعت و دو دقیقه اجرا دارد و در لس‌آنجلس فیلم‌برداری شده است. بازیگران فرعی شامل اسکات گلن، تام برنجر، ایوا مندز، شارلوت آیانا، اسنوپ داگ و دکتر دره هستند. دنزل واشنگتن در این فیلم فوق‌العاده است؛ ممکن است طرح داستان به‌طور کامل با سطح بازی او هم‌پای نباشد، اما «Training Day» همچنان دیدنی است. این ۱۲۲ دقیقه نفس‌گیر است، هرچند من با نحوهٔ پرداخت پیش‌فرض اولیهٔ فیلم چندان همدل نبودم. شخصیت آلونزو در طول فیلم تغییر چندانی نمی‌کند، با وجود مشکل ظاهری‌ای که برایش در نظر گرفته شده است. من منتظر بودم دلیلی برای تغییر دیدگاهی که در پردهٔ اول نسبت به او شکل می‌گیرد ببینم، اما چنین نکته‌ای رخ نداد؛ هرگز فرصتی پیش نیامد که من به او علاقه‌مند شوم، اگرچه شاید توقع این بوده که تا حدی او را بپذیرم. مشکلش در یک سکانس مطرح می‌شود و تا پایان تقریباً بی‌پاسخ می‌ماند. شخصیت را می‌فهمم، اما قوس روایی‌اش را نه. اتان هاوک هم در این اثر بسیار خوب است، هرچند گاهی صدایش مرا به یاد تام کروز می‌انداخت. فهرست بازیگران فرعی جذاب است: ایوا مندز، ری‌موند کروز، کلیف کرتیس، دکتر دره، اسنوپ داگ و تری کروز. از همهٔ اینها لذت بردم، به‌جز نحوهٔ اجرای کلیت داستان که هرچند خوب است اما من را کاملاً قانع نکرد. به نظر من این تا کنون بهترین اجرای واشنگتن است؛ او مهم‌ترین نکتهٔ قابل‌ذکر فیلم است. عده‌ای معتقدند فیلم حداکثر در حد متوسط است و داستانش چندان چشمگیر نیست. بدون اجرای درخشان دنزل، فیلم چیز چندانی نبود. مردم بیش از همه به خاطر اجرای شهرآشوب و شرورانهٔ دنزل به تماشای فیلم می‌آیند؛ او این نقش شرور را با تمام آزادی و شدت بازی کرده و همین باعث می‌شود اجرای او تا سال‌ها یاد شود. به‌عبارت دیگر، بسیاری از تماشاگران «Training Day» را صرفاً برای تماشای دنزل واشنگتن می‌بینند و همین هم طبیعی است — او درخشان است و سزاوار تحسین. اتان هاوک در نقش جیک هویت در سطح بالایی قرار دارد؛ او به خیابان‌های خطرناک لس‌آنجلس می‌رود تا از آلونزو و روش‌هایش چیز بیاموزد. نامعلوم است که آیا واقعاً مورد آزمون قرار دارد یا نه، اما آلونه هویت را در موقعیت‌هایی می‌گذارد که هر بار بیشتر مرزها را جابه‌جا می‌کنند و می‌سنجند او تا کجا حاضر است قواعد را خم کند و تا چه اندازه بی‌رحم شود. خیلی زود مشخص می‌شود که آلونزو مرزهای چندانی ندارد و داستان سریعاً ما را در دام فساد و خشونت پلیس فرو می‌برد. آیا جیک به آن باشگاه پرمنفعت می‌پیوندد یا پافشاری می‌کند؟ شاید پیش از این واشنگتن نقش به این ابهام را بازی نکرده باشد، اما او در آن موفق است. تعامل میان دو مرد از وابستگی و تحسین نسبی به وضعی می‌رسد که جان‌ها را، عملاً، به بازی می‌گیرد. آنتوان فوکا با ترکیب صحنه‌های پرداخته شده، دیالوگ‌های تیز و مقدار زیادی نگرش، این تریلر جنایی قدرتمند را خلق کرده است. ارزش دیدن روی پردهٔ بزرگ را دارد. در فیلم موضوعات خوب زیادی مطرح می‌شود و تماشاگر را وادار می‌کند فراموش کند که با زوجی از پلیس‌های شبه‌وظیفه‌مند مواجه است که در خیابان‌ها گشت می‌زنند و اوضاع را مرتب می‌کنند.