فیلم Straight Outta Compton 2015

سبک رپ گنگستر چندان در حوزه‌ی علاقه‌ی من نیست و هرگز N.W.A را به‌طور دقیق دنبال نکرده‌ام تا بدانم آیا این فیلم زندگینامه‌ای بازنمایی دقیقی از دورانشان است یا نه؛ اما فیلم خوب، فیلم خوب است. و «استریت آوتا کامپتن» بدون شک چنین فیلمی است. امتیاز نهایی: ★★★ — شخصاً پیشنهاد می‌کنم آن را ببینید. ظهور موسیقی رپ! درباره حذف این فیلم از نامزدهای اسکار بحث‌های زیادی بود،...

سبک رپ گنگستر چندان در حوزه‌ی علاقه‌ی من نیست و هرگز N.W.A را به‌طور دقیق دنبال نکرده‌ام تا بدانم آیا این فیلم زندگینامه‌ای بازنمایی دقیقی از دورانشان است یا نه؛ اما فیلم خوب، فیلم خوب است. و «استریت آوتا کامپتن» بدون شک چنین فیلمی است. امتیاز نهایی: ★★★ — شخصاً پیشنهاد می‌کنم آن را ببینید. ظهور موسیقی رپ! درباره حذف این فیلم از نامزدهای اسکار بحث‌های زیادی بود، ولی من اینجا قصد صحبت درباره آن را ندارم. به‌عنوان یک فیلم، عالی بود و به‌عنوان یک بیوگرافی هم حتی بهتر؛ اما آن‌گونه الهام‌بخش نبود که انتظار داشتم. موارد منفی‌ای هم داشت، مثل زبان رکیک و شیوه‌های بازنمایی شخصیت‌ها، با این حال باید به سازندگان فیلم بابت پرداخت جسورانه به این محتوا تبریک گفت. نمی‌دانم تا چه اندازه به اتفاقات واقعی پایبند است، اما هرکس می‌تواند تصور کند آن شرایط برای افراد درگیر چگونه بوده است. یک چیز مشخص است: این فیلم مناسب خانواده‌ها نیست. نیمه‌ی اول برایم مشکل‌ساز بود؛ بیش از آنکه به روایت داستان اصلی بپردازد، به موضوعات منفی‌ای مثل نژادپرستی و خشونت پلیس می‌پرداخت. اما نیمه‌ی دوم بسیار بهتر بود؛ آن بخش با مهارت ساخته شده و انگار از همانجا سفر واقعی آغاز می‌شود. بازیگران نقش‌ها را بسیار خوب ایفا کردند و هرکس که نقش افراد واقعی را بازآفرینی کرده بود، عملکرد قابل‌توجهی داشت. این فیلم به من نشان داد که چگونه موسیقی رپ محبوبیت پیدا کرد. من هم از همان نسلی هستم که شاهد این انقلاب بودم. شبیه فیلم «Lords of Dogtown» بود که جوان‌ها اسکیت‌بورد را محبوب کردند؛ اینجا هم جوانان باعث محبوبیت ترانه‌های رپ شدند. فیلم حدود دو و نیم ساعت طول داشت که طولانی‌تر از میانگین است، اما ریتم خوبی داشت و روایت حتی با محتوای قوی و گاهی تند، خسته‌کننده نبود. من کاملاً از تماشای آن لذت بردم؛ فیلم خوبی برای بزرگسالان و به‌ویژه طرفداران موسیقی رپ که نباید آن را از دست بدهند. ۷/۱۰ فیلمی باکیفیت. من از تماشای «استریت آوتا کامپتن» بسیار لذت بردم؛ از ابتدا تا انتها مرا جذب نگه داشت. با اینکه اطلاعاتم درباره N.W.A بسیار اندک بود — نام‌شان و Ice Cube و Dr. Dre را می‌شناختم اما درباره داستان واقعی‌شان تقریباً هیچ — نمی‌توانم درباره میزان وفاداری فیلم به تاریخ قضاوت کنم، اما به‌عنوان یک فیلم فوق‌العاده است. بازی‌های O'Shea Jackson Jr., Corey Hawkins, Jason Mitchell و Paul Giamatti بسیار خوب‌اند. Jason Mitchell به‌عنوان Eazy‑E بیش از همه مرا تحت‌تأثیر قرار داد و انتخاب O'Shea Jackson Jr. برای نقش Ice Cube — که پدرش نقش اصلی را بازی کرده بود — تحسین‌برانگیز بود. در واقع همه بازیگران عملکرد محکمی دارند. از جلوهٔ خام و واقعی فیلم هم خوشم آمد؛ فیلم تا آنجا که می‌تواند واقعی به‌نظر می‌رسد. فیلم‌برداری چشم‌نواز است و موسیقی به‌خوبی در متن فیلم تنیده شده است. ریتم فیلم تقریباً بی‌نقص است، به‌جز چند لحظه در میانه. پایان‌بندی — هم از نظر داستان و هم عنوان‌بندی پایانی — را دوست داشتم؛ در آن دل و احساس وجود دارد.