فیلم Britannic 2000

در این روایت نسبتاً متوسط از یکی از جالب‌ترِ ماجراهای جاسوسی دریاییِ جنگ جهانی اول، مقدار زیادی جلوهٔ بصری ارزان و پرزرق‌وبرق دیده می‌شود. کشتیِ نام‌برده که ظاهراً به‌عنوان بیمارستان شناور تغییر کاربری یافته بود، یکی از خواهران RMS «تایتانیک» بود و در سال ۱۹۱۶ حوالی سواحل یکی از جزایر یونان غرق شد. آنچه اینجا می‌بینیم نسخه‌ای احتمالی از اتفاقاتی است که در روزهای منتهی...

در این روایت نسبتاً متوسط از یکی از جالب‌ترِ ماجراهای جاسوسی دریاییِ جنگ جهانی اول، مقدار زیادی جلوهٔ بصری ارزان و پرزرق‌وبرق دیده می‌شود. کشتیِ نام‌برده که ظاهراً به‌عنوان بیمارستان شناور تغییر کاربری یافته بود، یکی از خواهران RMS «تایتانیک» بود و در سال ۱۹۱۶ حوالی سواحل یکی از جزایر یونان غرق شد. آنچه اینجا می‌بینیم نسخه‌ای احتمالی از اتفاقاتی است که در روزهای منتهی به این فاجعه ممکن بود در عرشه رخ دهد. مسئولان که نگران وقوع حادثه بودند، مأمور تازه‌کاری به نام ورا کمپبل (آماندا رایان) را به کشتی فرستادند. کاپیتان (جان ریس-دیویس) چندان به او یا به اطلاعاتی که از احتمال خطر برای کشتی حکایت داشت، اعتماد ندارد، اما رخدادهای عرشه خیلی زود نظرش را عوض می‌کند. ورا در نقش ضدجاسوس مؤثر ظاهر می‌شود، اما آیا می‌تواند مغز متفکر پشت تخریب کشتی را پیدا کند؟ از همان اوایل تقریباً می‌توان حدس زد آن فرد کیست و چون پایان ماجرا بر پایهٔ واقعیت تاریخی است، تنش و خطر چندانی احساس نمی‌شود. حاصل درامی نه‌چندان برجسته است که هرچه جلوتر می‌رود به سمت رمانتیک‌شدن می‌رود؛ فرصت‌های زیادی برای ماجراجویی وجود دارد اما متأسفانه هیجان چندانی ایجاد نمی‌شود. ژاکلین بیست گهگاه ظاهر می‌شود و جز نامش چیز قابل‌تأمّلی به اثر اضافه نمی‌کند و ساختِ فیلم کاملاً تلویزیونی به‌نظر می‌رسد. نگاه سازندگان به داستان جالب است و در دستِ کارگردانی و بازیگرانی توانمندتر می‌توانست روایت ارزشمندی باشد؛ اما این نسخه به‌سرعت فراموش‌شدنی است. یکی از فیلم‌های کمتر قدرشناخته‌شدهٔ سینما. فیلمنامه خوب نوشته شده، داستانی به سبک تایتانیک دراماتیک است، بازی‌ها عالی، شخصیت‌ها ماندگار، موسیقی متن جذاب و جلوه‌های بصری چشمگیر حتی با معیارهای سال ۲۰۰۰. «بریتانیک» دقیقاً همان‌قدر کلاسیک است که فیلم‌هایی مانند «کانکورد» و «بلک کَدلاک» محسوب می‌شوند.