فیلم The Red Baron 2008

روایتی عجیباً غیرجذاب از بارون سرخ زندگی درخشان خلبان سرآمد، مانفرد فون ریختوفن، تا کشته شدنش در ۲۱ آوریل ۱۹۱۸ در سن ۲۵ سالگی روایت می‌شود. فیلم «The Red Baron» (۲۰۰۸) در سنت فیلم‌های خلبانی جنگ جهانی اول مانند «The Blue Max» (۱۹۶۶)، «Aces High» (۱۹۷۶) و «Flyboys» (۲۰۰۶) قرار می‌گیرد. «The Blue Max» حماسی و ملال‌آورِ فوق‌العاده‌ای است، «Aces High» واقع‌گرایانه و خوب ولی یک‌بعدی و...

روایتی عجیباً غیرجذاب از بارون سرخ زندگی درخشان خلبان سرآمد، مانفرد فون ریختوفن، تا کشته شدنش در ۲۱ آوریل ۱۹۱۸ در سن ۲۵ سالگی روایت می‌شود. فیلم «The Red Baron» (۲۰۰۸) در سنت فیلم‌های خلبانی جنگ جهانی اول مانند «The Blue Max» (۱۹۶۶)، «Aces High» (۱۹۷۶) و «Flyboys» (۲۰۰۶) قرار می‌گیرد. «The Blue Max» حماسی و ملال‌آورِ فوق‌العاده‌ای است، «Aces High» واقع‌گرایانه و خوب ولی یک‌بعدی و یکنواخت است، و «Flyboys» سرگرم‌کننده اما با شیوه‌روایت کمیک‌بوکی (شبیه «Legends of the Fall») آسیب‌دیده است. آیا «The Red Baron» با این فیلم‌ها برابری یا آن‌ها را پشت سر می‌گذارد؟ متأسفانه نه. همه عناصر لازم برای ساخت فیلمی قابل قبول از این دست وجود دارد، اما چیزی در روایت فیلم باعث می‌شود تماشا کردن آن به شکلی عجیب غیرجذب‌کننده باشد؛ چه تقصیر فیلمنامه باشد، چه کارگردانی یا چیز دیگری — احتمالاً ترکیبی از موارد. پردهٔ اول فاقد گیره‌های دراماتیک و توضیحات لازم برای جذب بیننده است و فیلم هرگز آن افت را جبران نمی‌کند. این وضعیت با الحاقات غیردقیق تاریخی تشدید شده است، مانند حرف‌های بی‌معنی که بین فون ریختوفن (با نقش‌آفرینی Matthias Schweighöfer) و کاپیتان روی براون (Joseph Fiennes) در طول جنگ رد و بدل می‌شود که انگار همیشه گفت‌وگوهای دوستانه‌ای دارند. انتقاد کمتر جدی این است که چند تن از بازیگران برای نقش‌های خود آشکارا پیرتر به نظر می‌رسند؛ برای مثال، ستوان ورنر وُس فقط ۲۰ سال داشت که سرنگون شد، در حالی که بازیگر نقشش، Til Schweiger، هنگام فیلم‌برداری میانسال بود. Lena Headey نمونه‌ای ملایم‌تر از این مشکل است. موسیقی فیلم خوب است، اما در دو بخش به‌طور آشکار از موسیقی برتر «The Last of the Mohicans» کپی می‌کند. همه‌چیز بد نیست. Schweighöfer برای نقش اصلی خوب است و فیلم را بر دوش می‌کشد، و به‌راستی این فیلم از نظر تصویری زیباست. من این فیلم را طی سال‌ها سه بار دیده‌ام و برای علاقه‌مندان به فون ریختوفن و فضای جنگ جهانی اول، نکات خوبی در آن هست که ارزش تماشا را دارد. اما داستان گیرا نیست. مدت فیلم ۱ ساعت و ۴۶ دقیقه است و تصویربرداری در بادن-وورتمبرگ آلمان انجام شد و صحنه‌های استودیویی در پراگ فیلم‌برداری شدند. نمره: C+