فیلم Hanover Street 1979

ابتدا بگویم این یک داستان عاشقانه با حضور نازی‌هاست — عملاً خالی از اکشن است و هرچند لوکیشن‌ها و یونیفرم‌ها ممکن است چیز دیگری القا کنند، اما قطعاً برای کسانی که دنبال هیجان و اتفاقات زیادند، فیلم مناسبی نیست. در خلاصهٔ داستان، لسلی-ان داون در نقش «مارگارت» ظاهر می‌شود؛ زنی دل‌ربا و بسیار وفادار به شوهر مأمورش که چنان شیفتهٔ خلبان آمریکایی مهمان «هالوران» (هریسون...

ابتدا بگویم این یک داستان عاشقانه با حضور نازی‌هاست — عملاً خالی از اکشن است و هرچند لوکیشن‌ها و یونیفرم‌ها ممکن است چیز دیگری القا کنند، اما قطعاً برای کسانی که دنبال هیجان و اتفاقات زیادند، فیلم مناسبی نیست. در خلاصهٔ داستان، لسلی-ان داون در نقش «مارگارت» ظاهر می‌شود؛ زنی دل‌ربا و بسیار وفادار به شوهر مأمورش که چنان شیفتهٔ خلبان آمریکایی مهمان «هالوران» (هریسون فورد) می‌شود که کاملاً فریبش می‌خورد. او از شوهرش چیزی به معشوقش نمی‌گوید، اما خوش‌شانسی یار او نیست: وقتی «هالوران» مأمور می‌شود تا یک مأمور بریتانیایی را به فرانسه منتقل کند و هواپیمایشان مورد اصابت قرار می‌گیرد، درمی‌یابد که مسافرش «سلینجر» (کریستوفر پلامر) تنها هم‌نظر فرار نیست و بین آن‌ها وجوه مشترک بیشتری وجود دارد. من همیشه فکر می‌کردم داون بازیگر نسبتاً یک‌بعدی‌ای است — ظاهر خوبی دارد اما بازی‌اش عمق چندانی ندارد و گویی از جذابیتش آگاه است. فورد و پلامر هم خیلی با هم انس نمی‌گیرند — هر دویشان هم در این فیلم اوج فرم‌شان نیستند — و اگرچه چهره‌های آشنایی در طول فیلم حضور دارند، این اثر دست‌کم بیست سال دیر ساخته شده است؛ فیلمنامه پیش‌پاافتاده است و در مجموع کاملاً فراموش‌شدنی.