فیلم Afraid 2024

جان چو در نقش پدر خانواده، کرتیس، از کشتی فضایی «انتپرایز» به این فیلم علمی‌تخیلی نسبتاً کلیشه‌ای آمده است. او که با مرسدیت (کاترین واترسون) زن خوشبختی دارد و پدر سه فرزند است، در زمینه تبلیغات کار می‌کند. وقتی شرکت هوش مصنوعی‌ای پیشنهادی هنگفت به کسب‌وکار او می‌دهد تا دستیار خانگی جدیدشان «AIA» را پشتیبانی کنند، خانواده‌اش تبدیل به موش آزمایشگاهی اصلی برای تست کاربران...

جان چو در نقش پدر خانواده، کرتیس، از کشتی فضایی «انتپرایز» به این فیلم علمی‌تخیلی نسبتاً کلیشه‌ای آمده است. او که با مرسدیت (کاترین واترسون) زن خوشبختی دارد و پدر سه فرزند است، در زمینه تبلیغات کار می‌کند. وقتی شرکت هوش مصنوعی‌ای پیشنهادی هنگفت به کسب‌وکار او می‌دهد تا دستیار خانگی جدیدشان «AIA» را پشتیبانی کنند، خانواده‌اش تبدیل به موش آزمایشگاهی اصلی برای تست کاربران می‌شوند. دستگاه قرار است به هر یک از اعضای خانواده کمک کند، اما در عمل خیلی زود آرامش پیشینِ آنها را به هم می‌زند و بسیاری از مشکلات و سرکوب‌شده‌های هر کدام را برجسته می‌کند. در بخشی از داستان سؤال‌هایی درباره نفوذ روزافزون تکنولوژی در زندگی‌مان مطرح می‌شود—همان پرسشی که خود کرتیس می‌پرسد: تا چه حد درگیر شدن ماشین‌ها را می‌پذیریم و کی باید جلوی «به‌روزرسانی‌های» بعدی را بگیریم؟ اما این لحظات فلسفی اندک‌اند و فیلم مسیر آشنایی را می‌رود که کم‌تر ترسناک و بیش‌تر تکراری و دیده‌شده به نظر می‌رسد. نه بازی‌ها چندان درخشان‌اند و نه فیلمنامه؛ پیش‌فرض تهدیدآمیز فیلم خیلی زود به چیزی اپیزودیک بدل می‌شود که بیشتر یادآور یک داستان کوتاه ضعیف است تا یک تریلر تاثیرگذار. در عین حال، فیلم چند لحظه دلهره‌آور و پریشانی واقعی را دارد و از نظر موضوعی به‌خوبی نشان می‌دهد چطور هوش مصنوعی می‌تواند ویدئوها را تغییر دهد، اطلاعات را پنهان کند و روی انتخاب‌ها، روابط و حتی حس واقعیت ما تاثیر بگذارد—مسائلی که با الهام از نمونه‌های واقعی مثل ویدئوهای تولیدشده با هوش مصنوعی، هشداردهنده به نظر می‌رسند. در اندکی بیش از یک ساعت و نیم، فیلم تصویری از دنیایی ارائه می‌دهد که در آن تکنولوژی سلطه یافته و تماشاگر را با این پرسش رها می‌کند: آیا می‌توان امیدوار بود که هوش مصنوعی «واقعاً» کنار برود؟ ایده مرکزی فیلم—این پرسش ترسناک که اگر سیستم تصمیم بگیرد بهتر از ما از ما مراقبت کند، به شرطی که اطاعت کنیم، چه می‌شود—در مجموع تأثیرگذار است، اما اجرا و پرداخت اثر را به سطحی متوسط تنزل می‌دهد.