فیلم Mongol: The Rise of Genghis Khan 2007

**ریشه‌های خان بزرگ** به عنوان یک پسر بچه، علاقه‌ خاصی به چنگیز خان (به معنای پادشاه بزرگ) داشتم و حتی تصویری از او با عنوان "تموجین"، نام واقعی‌اش، کشیدم. نمی‌دانم چه چیزی مرا جذب می‌کرد؛ احتمالاً عنوان جذاب و ماجراجویی‌هایش در فتح جهان. با وجود آهنگ فوق‌العاده‌ی "چنگیز خان" از آیرون میدن، این علاقه‌ام به این شخصیت تاریخی پایان یافت. تا اینکه دیروز فیلم روسی "مغول:...

**ریشه‌های خان بزرگ** به عنوان یک پسر بچه، علاقه‌ خاصی به چنگیز خان (به معنای پادشاه بزرگ) داشتم و حتی تصویری از او با عنوان "تموجین"، نام واقعی‌اش، کشیدم. نمی‌دانم چه چیزی مرا جذب می‌کرد؛ احتمالاً عنوان جذاب و ماجراجویی‌هایش در فتح جهان. با وجود آهنگ فوق‌العاده‌ی "چنگیز خان" از آیرون میدن، این علاقه‌ام به این شخصیت تاریخی پایان یافت. تا اینکه دیروز فیلم روسی "مغول: ظهور چنگیز خان" (2007) را دیدم. همان‌طور که عنوان نشان می‌دهد، فیلم به ریشه‌های تموجین و عواملی که او را به پادشاه بزرگ مغول‌ها و ترساننده‌ی جهان تبدیل کرد، می‌پردازد. با وجود اینکه این فیلم خارجی و زیرنویس‌دار است، توانست مرا به دنیای خود و شخصیت‌هایش جذب کند. مغول‌ها در دشت‌های وسیع آسیا زندگی مشابهی با سرخ‌پوستان آمریکایی داشتند. در طول سال‌ها، عکس‌های زیادی از مغول‌ها در دشت‌ها با یورت‌هایشان دیده‌ام، اما هرگز نتوانسته‌ام به عنوان انسان با آنها ارتباط برقرار کنم. درست مانند فیلم "رقص با گرگ‌ها" که سرخ‌پوستان آمریکایی را به زندگی می‌آورد، این فیلم نیز مغول‌ها را زنده می‌کند. "Mongol" از الگوی "بلاک‌باستر" آمریکایی دوری می‌کند و به سادگی داستان تموجین را از دوران کودکی‌اش تا تاج‌گذاری‌اش به عنوان خان بزرگ روایت می‌کند. با اینکه در طول فیلم اکشن‌های زیادی وجود دارد، لحظات آرامی نیز هست که تموجین به آرامی در انتظار زندانی شدن‌های مختلفش می‌ماند و به جستجوی تنگری، خدای آسمان آبی، می‌پردازد. با این حال، خود را به شخصیت‌ها و داستان ساده‌اش جذب یافتم. از این موضوع خوشم آمد که یک راهب توانست "عظمت" تموجین و پتانسیل جهانی‌اش را ببیند، حتی اگر او فقط یک برده‌ی بی‌ارزش بود که دیگران نتوانستند آن را ببینند. همچنین از نظر کم‌اهمیت‌سازی انتخاب رهبران توسط مردم و رها کردن افراد کم‌ارزش و در نتیجه‌ی آن تنش‌ها، و تمرکز بر زمان‌های آرام تموجین در طبیعت برای جستجوی حکمت و قدرت برای تحقق بخشیدن به رویایش، خوشم آمد؛ البته نمی‌خواهم بگویم که چنگیز خان به طور الهی منصوب شده بود. بازیگران اصلی همه عالی هستند، به ویژه هونگ‌لی سون در نقش جاموکا، "برادر" تموجین و سپس بزرگ‌ترین دشمنش در مغولستان. با وجود این، افرادی که نیاز به اکشن دائمی و انفجار دارند، احتمالاً "مغول" را خسته‌کننده خواهند یافت. در مورد "عملکردهای دائمی و خسته‌کننده"، این همان چیزی است که نسخه‌ی 2011 "کانن بربر" با جیسون موموآ، که در این نقش فوق‌العاده بود، را خراب کرد. آن فیلم به زمان‌های آرام‌تر، واقع‌گرایی و عمق بیشتری نیاز داشت، مشابه نسخه‌ی اصلی 1982 (هرچند آن نسخه هم خالی از عناصر کارتونی نبود)، اما فیلم‌سازان به جای آن به اکشن بیش از حد و وزن دراماتیک حداقلی روی آوردند. نتیجه؟ یک فیلم متوسط از کانن که عالی به نظر می‌رسید اما در نهایت خیلی سطحی و بی‌معنا بود. جالب است که "مغول" مرا به یاد نسخه‌ی جان میلیوس از "کانن" و همچنین کانن رابرت ای. هاوارد به طور کلی می‌اندازد، هرچند بدون جادو. باور دارم اگر بازسازی 2011 "کانن" به واقع‌گرایی و جدیت "مغول" نزدیک می‌شد، همان‌طور که هاوارد شخصیت را و دوره‌ی هایبوری را به تصویر کشیده بود، فیلم کانن بهتری می‌شد. گفتنی است که اگر شما از هاوارد و کانن خوش‌تان می‌آید، احتمالاً "مغول" را هم قدردانی خواهید کرد. موسیقی متن ساده اما مؤثر است، اغلب فقط یک ویولن/چلو با صدایی ترسناک، مشابه بخش‌هایی از "آپوکالیپس حال" (1979). جالب بود که وقتی تیتراژ شروع شد، یک ریف بزرگ متال حماسی برای چند ثانیه پخش شد قبل از اینکه به موسیقی متن شرقی متداول تغییر کند. این یک سورپرایز خوشایند بود. مدت زمان فیلم 2 ساعت و 6 دقیقه است و در مناظر دورافتاده و مقدس مغولستان داخلی، چین و قزاقستان فیلم‌برداری شده است. امتیاز: A-/B+