فیلم The Family Fang 2015

معمای ناپدید شدن شوخ‌طبع‌ها هنوز یادم هست چند سال پیش جیسون بیتمن اولین فیلم بلندش را به‌عنوان کارگردان ساخت؛ کارش را خیلی خوب انجام داد و این دومین تجربهٔ اوست. فیلم از رمانی به همان نام اقتباس شده که داستان برادر و خواهری را روایت می‌کند که دربارهٔ ناپدید شدن مرموز والدینشان تحقیق می‌کنند. همراه با فلاش‌بک‌ها، متوجه می‌شویم این دو چگونه در کنار والدینی مشهور...

معمای ناپدید شدن شوخ‌طبع‌ها هنوز یادم هست چند سال پیش جیسون بیتمن اولین فیلم بلندش را به‌عنوان کارگردان ساخت؛ کارش را خیلی خوب انجام داد و این دومین تجربهٔ اوست. فیلم از رمانی به همان نام اقتباس شده که داستان برادر و خواهری را روایت می‌کند که دربارهٔ ناپدید شدن مرموز والدینشان تحقیق می‌کنند. همراه با فلاش‌بک‌ها، متوجه می‌شویم این دو چگونه در کنار والدینی مشهور به شوخی‌ورزی بزرگ شده‌اند. صحنهٔ افتتاحیه آن‌قدر هیجان‌انگیز بود که فکر کردم فیلم در همان فضا ادامه پیدا خواهد کرد، ولی به‌تدریج مسیرش را به سمت معمایی که در زمان حال رخ می‌دهد تغییر داد. این تغییر به خودیِ خود بد نبود، اما بخش پایانی و مخصوصاً پایان‌بندی قطعاً ناامیدکننده بود؛ در واقع بد نبود، فقط انتظار پایان قوی‌تری داشتم. داستان فضایی ایجاد می‌کرد که بیننده شروع به حدس و پیش‌بینی کند، اما مشکل این است که فیلم نتوانست هم‌تراز با انتظارات تماشاگر پیش برود. شاید یک پیچش هوشمندانه یا صحنه‌های پرتنش‌تر پیش از پایان می‌توانست مؤثر باشد. جیسون بیتمن و نیکول کیدمن که در نقش‌های متعدد از جمله بازیگر و تهیه‌کننده حضور دارند، قرار بود بار سنگینی را به دوش بکشند؛ به نظرم از پسِ کار برآمدند. هرچند فیلم در حدِ «قابل قبول» است و لحظاتی دارد که تأثیرگذارند اما کوتاه‌اند. از طرفداران رمان اطلاعی ندارم، اما خودم از اقتباس رضایت کامل نداشتم. در مجموع فیلمی است که یک بار دیدنش منطقی به نظر می‌رسد، مخصوصاً اگر انتظارات غیرمعمولی نداشته باشید؛ چون بنیاداً درامی ساده با مقدار قابل‌قبولی طنز و تعلیق است. اگر طرفدار جیسون بیتمن هستید، احتمالاً از فیلم لذت خواهید برد؛ تماشای آن دلپذیر است چون از همان ابتدا متوجه می‌شوید که فیلم در نهایت به شکلی رضایت‌بخش به پایان می‌رسد. ۶/۱۰