فیلم Predator 2 1990

نسخه‌ای دنباله‌دار که خیلی دست‌کم گرفته شده و به‌خاطر موفقیت فیلم اول آسیب دید. لس‌آنجلس در آشوب و بی‌نظمی غرق شده؛ جنگ بین باندها خیابان‌ها را پر کرده و نیروی پلیس تحت فشار تلاش می‌کند اوضاع را برقرار کند، اما هر دو طرف با دشمن دیگری هم روبه‌رو هستند: یک غارتگر (Predator) به شهر آمده و قرار است اوضاع را وارد مرحله‌ای تازه کند. آرنولد شوارتزنگر نیست،...

نسخه‌ای دنباله‌دار که خیلی دست‌کم گرفته شده و به‌خاطر موفقیت فیلم اول آسیب دید. لس‌آنجلس در آشوب و بی‌نظمی غرق شده؛ جنگ بین باندها خیابان‌ها را پر کرده و نیروی پلیس تحت فشار تلاش می‌کند اوضاع را برقرار کند، اما هر دو طرف با دشمن دیگری هم روبه‌رو هستند: یک غارتگر (Predator) به شهر آمده و قرار است اوضاع را وارد مرحله‌ای تازه کند. آرنولد شوارتزنگر نیست، جان مک‌تیرنن نیست و جنگل هم حذف شده؛ پس دنبال کردن رد پای فیلم فوق‌العاده «غارتگر» (1987) کار ساده‌ای نبود. با این حال به‌نظرم Predator 2 در مقام یک اثر علمی‌تخیلی/اکشن قابل قبول می‌ایستد. قرار دادن داستان در بافت زوال شهری لس‌آنجلس خوب جواب می‌دهد و مواجههٔ غارتگر با یک مأمورِ سخت‌گیر اما نه غول‌پیکر (دنی گلاور) قصه‌ای از ذکاوت در برابر زور را خلق می‌کند. نکتهٔ جالب اینکه کارگردان استیون هاپکینز و نویسندگان جیم و جان توماس عملاً غارتگر را طوری نشان داده‌اند که دارد خیابان‌های لس‌آنجلس را پاکسازی می‌کند؛ اگر دو ساعت دیگر هم شکار و تاکتیک‌های قتل غارتگر را می‌دیدیم، جرایم آن‌جا کاملاً ریشه‌کن می‌شد! جلوه‌های خونین و خشونت‌آمیز برای علاقه‌مندانِ این ژانر کافی است و خوشبختانه شخصیت‌ها هم واقعاً در پیشبرد داستان نقش دارند. جادوی وودو! بازیگران قابل‌توجهی در فیلم حضور دارند: دنی گلاور، بیل پاکستون، رابرت داوی، گری بوزی، روبن بلیدز و ماریا کونچیتا آلونزو؛ و کوین پیتر هال هم نقاب غارتگر را می‌پوشد و دوباره جای پای خود را محکم می‌کند. این فیلم شاهکار نیست و حتی نوآورانه هم نیست، اما Predator 2 یک اثر ژانری سرگرم‌کننده و قابل‌قبول است که متأسفانه در فضای اینترنت همیشه دست‌کم گرفته شده است. امتیاز: 8/10 وقتی جوان‌تر بودم همیشه از Predator 2 متنفر بودم. با بازبینی در بزرگسالی، می‌فهمم قضاوتِ گذشته‌ام عادلانه نبود. مشکل این نیست که Predator 2 افتضاح است؛ مشکل این است که خیلی بدتر از فیلم اصلی است (که برای من یکی از پنج فیلم برتر تمام دوران است)، و همین باعث می‌شود ناامیدیِ بزرگی به نظر برسد. با چشمانی تازه‌تر یا دقیق‌تر، حالا چندان از Predator 2 خوشم می‌آید؛ در واقع بخش‌های زیادی دارد که دوستشان دارم. هنوز برایم فیلم فوق‌العاده‌ای نیست، اما وقتی ماراتن فیلم می‌گذارم مثل گذشته آن را حذف نمی‌کنم. فیلم در برخی جنبه‌ها بر دایرهٔ افسانهٔ غارتگر می‌افزاید و گروه وودو جامائیکایی در فیلم الهام‌بخش من برای خلق یک گروه خیالی در بازی‌ام شد، پس در نهایت نسبت به آن تقریباً ۵۰/۵۰ نگاه دارم. نمرهٔ نهایی: ★★½ — نکات زیادی داشت که جذبم کرد، اما به‌عنوان یک کل کامل کار نکرد. برای دنباله، جنگل واقعی را با شهری جایگزین می‌کنند و آرنی را با دنی گلاور. حداقل آنتاگونیست همان است — اما این بار بلافاصله می‌دانیم چه اتفاقی در جریان است و چه انتظاری باید داشته باشیم؛ و این دقیقاً مشکل است: تعلیق وجود ندارد. گروه بازیگران از نوع «ب» هستند — از جمله گری بوزی (که نقش «کیز» را دارد) و آدام بالدویین (در نقش «گاربِر») — که کمک می‌کند فیلم سریعاً به لجن‌زار جلوه‌های ویژهٔ متوسط همراه با شیوهٔ نسبتاً تکراری دنی گلاور در نقش پلیس سقوط کند. انصافاً فیلم سرپاست و صحنه‌های نبرد زیادی دارد؛ و سیلویا ساندرز طوری به نظر می‌رسد که بتواند با یک جارو کشنده باشد، اما در پایان مطمئن شدم از دیدِ مخاطب خارجی هستم چون واقعاً فیلمِ خیلی خوبی نیست.