فیلم Objective, Burma! 1945

«قطعاً دنبال آن مرد تا ته لولهٔ توپ هم می‌رفتم.» ارول فلین در نقش میجر نلسون بازی می‌کند؛ او همراه با پنجاه تکاور دیگر با چتر در برمه فرود می‌آیند تا یک ایستگاه راداری ژاپنی را منهدم کنند. ماموریت موفقیت‌آمیز است، اما هنگام انتظار برای انتقال هوایی به منطقه امن، مورد حملهٔ ژاپنی‌ها قرار می‌گیرند و ناچار می‌شوند از دل جنگل عبور کنند؛ جایی که هم...

«قطعاً دنبال آن مرد تا ته لولهٔ توپ هم می‌رفتم.» ارول فلین در نقش میجر نلسون بازی می‌کند؛ او همراه با پنجاه تکاور دیگر با چتر در برمه فرود می‌آیند تا یک ایستگاه راداری ژاپنی را منهدم کنند. ماموریت موفقیت‌آمیز است، اما هنگام انتظار برای انتقال هوایی به منطقه امن، مورد حملهٔ ژاپنی‌ها قرار می‌گیرند و ناچار می‌شوند از دل جنگل عبور کنند؛ جایی که هم با دشواری‌های زمین و هم با دشمن می‌جنگند. در سال 1945 دو فیلم جنگی به طرزی استادانه کارگردانی شده‌اند: یکی اثر برجستهٔ جان فورد با بازی جان وین، They Were Expendable، و دیگری همین شاهکار کمتر ستوده‌شدهٔ رول والش. Objective, Burma! با جزئیات نظامی دقیق و ریتمی کم‌نقص، هم هیجان‌انگیز و هم پرتنش است. این فیلم همچنین یکی از بهترین اجراهای ارول فلین را نشان می‌دهد؛ او تصویر شوخ و شیطان‌صفت همیشگی‌اش را کنار گذاشته و اجرای مستقیم و خامی ارائه می‌دهد که به‌روشنی ثابت می‌کند بازیگری برجسته بوده است. به لطف داستان منبع از آلوه بسی، فیلم از شعارپردازی میهن‌پرستانه خالی است و در زمینه‌های فنی نیز سربلند است. موسیقی درخشان فرانز واکسمن پرتنش و نگران‌کننده است و با کار برجستهٔ بخش صدا در بازسازی اصوات جنگل به‌خوبی ترکیب می‌شود. عکاسی جیمز وانگ هو جنگل را زنده می‌کند که با توجه به اینکه فیلم عمدتاً در آربورتوم و باغ گیاه‌شناسی لس‌آنجلس فیلم‌برداری شده، دستاوردی تحسین‌برانگیز است. در آمریکا هنگام اکران فیلم با استقبال منتقدان و تماشاگران روبه‌رو شد، اما در بریتانیا واکنش خوبی برانگیخت. به دلیل ندادن اعتبارات کافی به نقش نیروهای بریتانیایی در عملیات برمه، فیلم تا سال 1952 در بریتانیا ممنوع شد. سپس با صدور نسخه‌های جدیدی که مقدمه‌ای برای اعطای اعتبار به سایر نیروهای شرکت‌کننده داشت، مسئله حل شد. این فیلم باشکوه هرگز از محور اصلی داستان غافل نمی‌شود. نمره: 9 از 10.