فیلم Mr. Klein 1976

آلن دلون در نقش تاجر هنر هم‌نام فیلم، که مردی تا حدی نفرت‌انگیز است، تقریباً در بهترین فرم خود ظاهر می‌شود؛ کسی که با خوشحالی اموال گران‌بهای جامعه‌ی وحشت‌زده‌ی یهودیان را به قیمت‌های بسیار پایین چپاول می‌کند، در حالی که آن‌ها برای فرار از اشغال نازی‌ها از پاریس آماده می‌شوند. روزی که یکی از این قربانیان در حال ترک آپارتمان مجلل خود است، «کلاین» روزنامه‌ای...

آلن دلون در نقش تاجر هنر هم‌نام فیلم، که مردی تا حدی نفرت‌انگیز است، تقریباً در بهترین فرم خود ظاهر می‌شود؛ کسی که با خوشحالی اموال گران‌بهای جامعه‌ی وحشت‌زده‌ی یهودیان را به قیمت‌های بسیار پایین چپاول می‌کند، در حالی که آن‌ها برای فرار از اشغال نازی‌ها از پاریس آماده می‌شوند. روزی که یکی از این قربانیان در حال ترک آپارتمان مجلل خود است، «کلاین» روزنامه‌ای یهودی را جلوی در خانه‌اش می‌بیند — و نام او روی آن قید شده است! او نزد پلیس می‌رود تا روشن کند که او همان «رابرت کلاین» موردنظر در آدرس نیست، اما آیا به او باور دارند؟ آیا فکر می‌کنند ممکن است او نیز بخواهد آن‌ها را فریب دهد؟ او به این نتیجه می‌رسد که تنها راه اطمینان این است که هم‌شکل واقعی‌اش را پیدا کند، پیش از آنکه خودش هم گرفتار همان مصادره و تبعید شود که تا کنون به‌راحتی از آن‌ها سوءاستفاده کرده بود. هرگز از دیدن ژان مورو کافی نیست؛ اما نقش مرموز «فلورنس» در این فیلم کمی کم‌عمق پرداخته شده است. با این حال، هم‌زمان که این تریلر پیچیده پیش می‌رود، جوزف لوزی با استفاده از دلون و از شناخت ما نسبت به ترسی که اکثر مردم—به‌ویژه یهودیان—در دوران اشغال تجربه می‌کردند، به‌عنوان ابزاری قدرتمند برای آشکار ساختن آن وحشت بهره می‌جوید و در نهایت شاید حتی بخواهد این مرد رشوه‌خوار و کم‌عمق را تا حدی انسانی‌سازی یا گاهی مضحکه کند. آیا اکنون او شکار شده است؟ آیا می‌تواند جان سالم بدر برد؟ هرچه بیشتر گمان می‌کند از خطر دور شده است، گردابی گویا او را بیشتر دربر می‌گیرد — و آن وضعیت بن‌بست‌مانند، تماشای به‌رخ‌کشیده شدنش را به تجربه‌ای هیجان‌انگیز بدل می‌کند. فیلم‌برداری هوشمندانه و موسیقی متنِ تأثیرگذاری دارد که حس خطر و ناامیدی فزاینده را هم برای ما و هم برای شخصیت تقویت می‌کند؛ اگرچه در ابتدا کمی کند پیش می‌رود، اما در ادامه تبدیل به اثری مهیج و درخشان می‌شود.