فیلم Boogeyman 2005

همه از بوگی‌من می‌ترسند. من واقعاً این فیلم را دوست داشتم؛ عاشق یک فیلم ترسناک خوبم. «اگر هیولای داخل کمد واقعاً وجود داشته باشد چه؟» این فیلم از ساخته‌های ژانر وحشت ژاپنی مثل «The Ring» و «The Grudge» الهام گرفته است. فضاسازی شبانهٔ رعب‌آور، حس روان‌شناختی دلهره و عناصر ممکن ماورایی همان ویژگی‌هایی‌اند که از آن آثار به‌یادماندنی‌اند. داستان آرام و کم‌نوسان است و با چند شخصیت...

همه از بوگی‌من می‌ترسند. من واقعاً این فیلم را دوست داشتم؛ عاشق یک فیلم ترسناک خوبم. «اگر هیولای داخل کمد واقعاً وجود داشته باشد چه؟» این فیلم از ساخته‌های ژانر وحشت ژاپنی مثل «The Ring» و «The Grudge» الهام گرفته است. فضاسازی شبانهٔ رعب‌آور، حس روان‌شناختی دلهره و عناصر ممکن ماورایی همان ویژگی‌هایی‌اند که از آن آثار به‌یادماندنی‌اند. داستان آرام و کم‌نوسان است و با چند شخصیت محدود سر و کار دارد؛ تمرکز اصلی روی قهرمان آسیب‌دیده (باری واتسون) و بازگشت او به خانهٔ دوران کودکی‌اش در یک جادهٔ روستایی ویکتوریایی است. یکی از نقدها این است که تماشاگر هرگز نمی‌فهمد بوگی‌من دقیقاً کیست یا چیست، چرا نسبت به تیم خصومت دارد و قدرت‌هایش چه هستند. پس از دیدن فیلم، توضیح فیلمنامه‌نویس اریک کریپک را خواندم که چه چیزی واقعاً در جریان بوده، اما داستان او توسط چند نویسندهٔ دیگر و احتمالاً کارگردان و تهیه‌کنندگان تغییراتی خورده بود. به همین دلیل، در داستان چیزهایی وجود دارد که با ایدهٔ اصلی کریپک تناقض دارند. با این حال من خودم توانستم توجیهی بیابم که همهٔ سرنخ‌ها را معنی‌دار کند. ممکن است کریپک احساس کند سرآشپزهای متعدد آش را شور کرده‌اند، اما گروه نویسندگان در نهایت دلیلی جالب برای اتفاقات پشت فیلم ارائه داده‌اند، شبیه به کاری که «Wendigo» چهار سال پیش انجام داد. فقط باید قطعات پازل را کنار هم گذاشت، و بعضی‌ها حاضر نیستند زحمت این کار را بکشند. «بوگی‌من» هنگام اکران فروش نسبتاً موفقی داشت و به دو دنبالهٔ مستقیم به ویدئو منجر شد؛ اولین دنباله در یک بیمارستان روانی در لس آنجلس (2007) و دنبالهٔ دوم در خوابگاه دانشگاهی در شمال کالیفرنیا (2009) رخ می‌دهد. دنباله‌ها مستقل‌اند و فقط به این فیلم ادای احترام مختصری می‌کنند. مدت زمان فیلم ۱ ساعت و ۲۹ دقیقه است و در تابستان ۲۰۰۳ در اطراف اوکلند، نیوزیلند فیلم‌برداری شده است؛ از جمله Dyke Road در کاراکا (خانهٔ دوران کودکی تیم) و پل تو‌آکائو روی رودخانهٔ وایکاتو که حدود ۲۵ دقیقه آن‌طرف‌تر قرار دارد. رتبه: B-