فیلم Escape from Alcatraz 1979

فرار از آلکاتراز با وجود آثار بعدی‌ای مثل رستگاری در شاوشنک و سریال پریزن بریک همچنان لیاقت تحسین را دارد. اگر طرفدار فیلم‌های فرار از زندان هستید، این اثر یکی از نمونه‌های خوب ژانر است و می‌توان ردپای الهام‌هایی را که بعداً در آثار دیگر دیده شد، در آن دید. کلینت ایستوود در نقش فرانک موریس بازی درخشان و محکم‌تری ارائه می‌دهد. پاتریک مک‌گوهان هم در...

فرار از آلکاتراز با وجود آثار بعدی‌ای مثل رستگاری در شاوشنک و سریال پریزن بریک همچنان لیاقت تحسین را دارد. اگر طرفدار فیلم‌های فرار از زندان هستید، این اثر یکی از نمونه‌های خوب ژانر است و می‌توان ردپای الهام‌هایی را که بعداً در آثار دیگر دیده شد، در آن دید. کلینت ایستوود در نقش فرانک موریس بازی درخشان و محکم‌تری ارائه می‌دهد. پاتریک مک‌گوهان هم در نقش سرپرست زندان مناسب ظاهر شده و بازی پل بنیامین و لری هانکین از بقیه قوی‌تر است. از طرفی شخصیت‌های همراه مثل آنجلین‌ها (با بازی فرد وارد و جک تیبو) کمتر پرداخته شده‌اند و کمی سطحی به‌نظر می‌رسند. دنی گلاور هم در نقش کوتاهی برای اولین بار جلوی دوربین حضور دارد. سبک روایت و ریتم فیلم مطلوب است؛ هرچند که از منظر داستانی پایان فیلم برای تماشاگر آشنا و تا حدودی پیش‌بینی‌پذیر است، اما صحنه‌های فرار همچنان پرتنش و نفس‌گیر اجرا شده‌اند. فضاسازی و اتمسفر فیلم هم به‌خوبی منتقل می‌شود؛ تنها نکتهٔ کوچک آزاردهنده یک ضربهٔ صحنه‌ای رعدوبرق در ابتداست که کمی تصنعی به‌نظر می‌رسد. دان سیگل در این فیلم تصویری دقیق از زندگی پشت میله‌ها ارائه می‌دهد و کسالت و نومیدی روزمرهٔ زندانیان را به شکلی مؤثر نشان می‌دهد، طوری که حتی نسبت به برخیِ آن‌ها احساس همدلی ایجاد می‌شود. اگرچه مک‌گوهان گاهی با شیوهٔ «کم‌گوییِ بیشتر»ش تهدیدآمیز نشان داده می‌شود، به‌نظرم این تمهید به‌اندازهٔ کافی استفاده نشده تا حس خطر را کامل بسازد. در نهایت این فیلم متعلق به ایستوود است و بازی او عنصر مرکزی و جذاب اثر است. در کل، فرار از آلکاتراز یک تریلر فرار از زندان ساده اما خوش‌ساخت است که بازی‌های قابل قبول و فضاسازی مؤثری دارد؛ نه چیز پیچیده‌ای، اما به‌قدر کافی شما را درگیر می‌کند. (۴ از ۵)