فیلم The Innocents 1961

معصومین (۱۹۶۱) ای بید، می‌میرم... ای بید، می‌میرم... بر پایهٔ داستان هنری جیمز، The Turn of the Screw، فیلم معصومین یک اثر مهیج و مرموز است که با لذتی تقریباً آگاهانه بیننده را در خود غرق می‌کند. دبورا کر در نقش خانم گیدنز بازی می‌کند؛ معلم خصوصی‌ای که از سوی مایکل ردگریو به‌عنوان نگهدارندهٔ خواهرزاده و برادرزاده‌اش به عمارت بلی فرستاده می‌شود. در انگلستان ویکتوریایی، در عمارت...

معصومین (۱۹۶۱) ای بید، می‌میرم... ای بید، می‌میرم... بر پایهٔ داستان هنری جیمز، The Turn of the Screw، فیلم معصومین یک اثر مهیج و مرموز است که با لذتی تقریباً آگاهانه بیننده را در خود غرق می‌کند. دبورا کر در نقش خانم گیدنز بازی می‌کند؛ معلم خصوصی‌ای که از سوی مایکل ردگریو به‌عنوان نگهدارندهٔ خواهرزاده و برادرزاده‌اش به عمارت بلی فرستاده می‌شود. در انگلستان ویکتوریایی، در عمارت روستایی و ساکت، کودکان هم‌زمان معصوم و دل‌فریب به نظر می‌رسند، اما اتمسفری مرموز بر آنجا حکم‌فرماست که گویی ذهن خانم گیدنز را به بازی گرفته است؛ او چیزهایی می‌بیند و می‌شنود و به‌تدریج، با کمک خانه‌دارِ خانه، خانم گروز، شروع به کنار هم گذاشتنِ تکه‌های ماجرا می‌کند. نگران‌کننده این است که به نظر می‌رسد ریشهٔ مسائل در خودِ کودکان باشد—اما آیا واقعاً چنین است؟ دبورا کر در این فیلم فوق‌العاده است؛ با گامی برازنده و اجرای مرزی بین تزلزل روحی و هیستری که ناشی از نیرویی ناشناخته زیر پوستهٔ زندگی او است. فیلم در لوکیشن‌هایی مانند شِفیلد پارک و باغ‌ها و راه‌آهن بلوبل در ایست ساسکس فیلم‌برداری شده و این تعلیق گوتیک به منبع ادبی‌اش حق می‌دهد. فیلم‌نامه که با مشارکت ترومن کاپوت، ویلیام آرچیبالد و جان مورتیمِر نوشته شده، چندان هم تعجب‌آور نیست که از نظر نوشتاری غنی باشد. کارگردان جک کلیتون به‌جای متوسل شدن به شوک‌های سطحی، بیش‌تر روی تخیل بیننده بازی می‌کند و حس ناخوشایندی شبیه خارشِ اضطراب‌آور می‌سازد؛ او می‌داند که در این عمارت گوتیک اغلب آن‌چه نمی‌بینید—یا آن‌چه خیال می‌کنید می‌بینید—ترسناک‌تر است. فیلم‌برداری فردی فرانسیس با فوکوس عمیق و سایه‌پردازی‌های قوی بسیار درخشان است، و با برش‌های دقیق کلیتون و بازیگوشی او با نماها، همراه با موسیقی تهدیدآمیز ژورژ اوریک که در سراسر عمارت مانند حضورِ روحی سایه‌وار شناور است، اتمسفری از قیقضِ درون‌گرا و هراس‌انگیز خلق می‌شود. تماشای فیلم در بسیاری جهات نامطبوع است، اما به‌خاطر دلایل درست: تم‌هایی که به‌تدریج به‌گوشهٔ ذهن هجوم می‌آورند تار و دلگیرند، سوالِ سرکوبگرانهٔ شرارت یا توهمی شیطانی دائماً مطرح است، و پایان‌بندی شوک‌آور فیلم تا مدت‌ها از ذهن پاک نمی‌شود. اجرای درخشان بازیگران خردسال، پملا فرانکلین و مارتین استفنز، این تجربه را تکمیل می‌کند. معصومین یکی از هوشمندانه‌ترین و مؤثرترین فیلم‌های پرتعلیق تاریخ سینمای بریتانیاست. (نمرهٔ اولیه: ۹/۱۰) نقد کوتاه‌تر و دیدگاهی دیگر: معصومین (۱۹۶۱) اقتباسی سینمایی از داستان کوتاه هنری جیمز، The Turn of the Screw، است که به‌صورت سیاه‌وسفید ساخته شده و از نظر فنی خوب و مملو از حال‌وهوای گوتیک است. با این حال، از نظر داستانی تا حدودی تک‌بعدی به نظر می‌رسد و بارِ اصلی روایت بر دوش دبورا کر است و در عمل تنها چند بازیگر دیگر نقش‌آفرینی می‌کنند. مثل اثر اصلی، ابهامی در داستان وجود دارد: آیا معلم خیال‌پردازی می‌کند یا واقعاً آنچه را می‌بیند می‌بیند؟ یکی از شواهد به نفع دیدگاه دوم این است که او توانایی توصیف یکی از افرادی را که می‌بیند حتی پیش از آن‌که بداند او وجود داشته است، نشان می‌دهد. اگر این فیلم را دوست دارید، فیلم غیررسمیِ پیش‌درآمدی به‌نام The Nightcomers (۱۹۷۱) با مارلون براندو و استفانی بیچم وجود دارد که گرچه عناصر روحی کمتری دارد، اما به‌طرز خلاقانه‌ای زمینهٔ داستان را آماده می‌کند. مدت زمان فیلم حدود ۱ ساعت و ۴۰ دقیقه است و بخش‌هایی از آن در شِفیلد پارک، Dane Mill، اوکفیلد در ایست ساسکس و استودیوهای شپرتون فیلم‌برداری شده است. (ارزیابی: B-)