مستند The Act of Killing 2012

خلاصهٔ داستان جای دیگری در دسترس است و من واقعاً نمی‌دانم چگونه باید چنین فیلمی را نقد کنم، بنابراین چند خط کوتاه می‌نویسم: من هرگز چیزی حتی از دور شبیه این ندیده‌ام و تا آن‌جا پیش می‌روم که بگویم این یکی از صادقانه‌ترین تصویرپردازی‌ها از جنبه‌های مختلف روان انسانی است که تا کنون در هر رسانه‌ای تجربه کرده‌ام. این فیلم خوشایند نیست، اما در برخورد...

خلاصهٔ داستان جای دیگری در دسترس است و من واقعاً نمی‌دانم چگونه باید چنین فیلمی را نقد کنم، بنابراین چند خط کوتاه می‌نویسم: من هرگز چیزی حتی از دور شبیه این ندیده‌ام و تا آن‌جا پیش می‌روم که بگویم این یکی از صادقانه‌ترین تصویرپردازی‌ها از جنبه‌های مختلف روان انسانی است که تا کنون در هر رسانه‌ای تجربه کرده‌ام. این فیلم خوشایند نیست، اما در برخورد با جنبه‌ای ناآرام‌کننده از نوع بشر، به‌خاطر شجاعت، پرروئی و صداقتی که نشان می‌دهد، نمی‌توانم کم‌تر از نمرهٔ کامل به آن بدهم. جاشوا اُپن‌هایمر (کارگردان) با هنجارهای اجتماعی محیط سوژه‌هایش و همچنین با نفس و طمع آن‌ها آشناست؛ این‌ها را به ما نشان می‌دهد تا ما هم بفهمیم، و سپس از همهٔ آنچه آموخته استفاده می‌کند تا آن‌ها را تقریباً با اغوا وادار به افشای آشکار مقابل تماشاگر کند. روشن است که با پیش‌زمینهٔ داستان و تصاویر به‌کاررفته، او قبلاً بیش از کافی برای ساخت یک مستند داشته، اما گویا فکر کرده «طرح بهتری دارم» و در جست‌وجوی نهاییِ آگاهی، این فیلم را ساخته است. فیلمی فراتر از وصف و در عین حال ضروری. توجه: اثری همراه با این فیلم به نام «نگاهِ سکوت» وجود دارد که گونه‌ای کاملاً متفاوت است و از منظر دیگری روشنایی بیشتری بر رویدادهای آن زمان و مکان می‌تاباند؛ آن را نیز توصیه می‌کنم، هرچند نه به همان شدت.