فیلم Phoenix 2014

پس از پایان جنگ و ویرانی‌های گسترده در آلمان، نِلی (نینا هوس) به برلینی بازمی‌گردد که برایش تقریباً به همان اندازه ناشناخته است که چهرهٔ تازه‌ترمیم‌شده‌اش برای دیگران. او پولی ندارد، اما خانم مهربان وینتر (نینا کونزن‌دورف) و کدبانوی خانه‌اش، الیزابت (ایموژن کوگه)، او را تحت‌سرپرستی می‌گیرند. در بازدید از مکان‌های پیش از جنگ‌شان، نِلی با جانی (رونالد زئرفلد) روبه‌رو می‌شود؛ او دیگر همسر گمشده‌اش...

پس از پایان جنگ و ویرانی‌های گسترده در آلمان، نِلی (نینا هوس) به برلینی بازمی‌گردد که برایش تقریباً به همان اندازه ناشناخته است که چهرهٔ تازه‌ترمیم‌شده‌اش برای دیگران. او پولی ندارد، اما خانم مهربان وینتر (نینا کونزن‌دورف) و کدبانوی خانه‌اش، الیزابت (ایموژن کوگه)، او را تحت‌سرپرستی می‌گیرند. در بازدید از مکان‌های پیش از جنگ‌شان، نِلی با جانی (رونالد زئرفلد) روبه‌رو می‌شود؛ او دیگر همسر گمشده‌اش را نمی‌شناسد، اما به‌طور کنجکاوانه‌ای به این غریبه می‌گوید که کمی شبیه اوست و اگر قبول کند نقش همسرش را بازی کند و به او در تصاحب ارثِ آن زن کمک کند، می‌تواند ۲۰٬۰۰۰ دلار به‌دست آورد. نِلی ابتدا از این پیشنهاد راضی نیست، اما خیلی زود درمی‌یابد که این فرصت ممکن است راهی برای کشف حقیقت دستگیری و زندانی شدن خودش و نقش جانی در آن ماجراها فراهم کند. در همین حال، خانم وینتر تحقیقات خود را انجام داده و با در اختیار گذاشتن اطلاعاتِ مهمی، نِلی را در یک دوراهی عاطفی قرار می‌دهد. نینا هوس بار دیگر نشان می‌دهد که بخش زیادی از بازیگری‌اش را با اشاره‌ها و حالات چهره انجام می‌دهد؛ حتی زیر لایه‌ای از بانداژهای صورت هم توانسته احساس آسیب‌پذیری را منتقل کند که کم‌کم به اعتمادبه‌نفس تبدیل می‌شود. رونالد زئرفلد نیز کاریزماتیک ظاهر می‌شود؛ با وجود ورشکستگی اخلاقی پیشنهادش و برخی ویژگی‌های نه‌چندان‌پاک شخصیتش، من نتوانستم کاملاً از او متنفر شوم، هرچند شاید باید این‌گونه می‌بودم. پایان‌بندی فیلم آن‌قدرها قاطع و تعیین‌کننده نیست که انتظار داشتم، اما شاید همین بهتر است؛ چون آشتی و نوعی درک و بیداری تدریجی به‌نظر سزاوارتر می‌آیند.