فیلم Bumblebee 2018

فیلمی معمولی و سرگرم‌کنندهٔ سطحی. از فیلم لایو-اکشن ترنسفورمرز قبلی بهتر است، اما هنوز خوب نیست. بهترین بخش‌ها صحنه‌های مبارزه، به‌ویژه در سیبرترن، بودند. در کل متوسط — ۵ از ۱۰. نامزد جدی برای بهترین فیلم لایو-اکشن «ترنسفورمرز» تا کنون، اما واقعاً معیارها چقدر پایین‌اند. این‌که فیلم قاطعانه و مطلقاً برنده نیست، نقدی تند است. امتیاز نهایی: دو و نیم ستاره — نکات زیادی داشت که...

فیلمی معمولی و سرگرم‌کنندهٔ سطحی. از فیلم لایو-اکشن ترنسفورمرز قبلی بهتر است، اما هنوز خوب نیست. بهترین بخش‌ها صحنه‌های مبارزه، به‌ویژه در سیبرترن، بودند. در کل متوسط — ۵ از ۱۰. نامزد جدی برای بهترین فیلم لایو-اکشن «ترنسفورمرز» تا کنون، اما واقعاً معیارها چقدر پایین‌اند. این‌که فیلم قاطعانه و مطلقاً برنده نیست، نقدی تند است. امتیاز نهایی: دو و نیم ستاره — نکات زیادی داشت که خوشایند بود، اما در مجموع به‌خوبی کار نکرد. فکر می‌کردم «هربی» سختی کشیده؛ اما مشکلاتش در برابر «بامبل‌بی» مثل چای با ملکه است. بامبل‌بی ابتدا با نام «B-127» به زمین فرستاده می‌شود تا اوضاع را در آستانهٔ پایان جنگ اتوبوت‌ها و دسپتیکان‌ها در سیبرترن مهیا کند. او وسط یک آزمایش فوق‌محرمانهٔ ارتش آمریکا فرود می‌آید؛ آن‌جا «برنز» (جان سنا) متوجه می‌شود این سازهٔ زرد طبیعی نیست و باید شکار یا نابود شود. علاوه بر این، «بلیتزوینگ» هم هست و درگیری‌ای رخ می‌دهد که باعث می‌شود بامبل‌بی نتواند صحبت کند و مجبور شود به شکل ماشین معروفش درآید تا صدمات را ترمیم کند و منتظر دوستانش بماند. «چارلی» (هیلی استینفلد) او را در یک دپوی ضایعات پیدا می‌کند و با دست‌زدن به چیزهایی که نباید، نشانگرها و ابزارهایی را فعال می‌کند که پوشش او را از بین می‌برد و هم‌دوستان و دشمنان را برای همان سلسله‌حوادث معمول ترنسفورمرها — یعنی درگیری‌ها و گسستن اعضا — گرد هم می‌آورد. دیالوگ‌ها سرگرم‌کننده‌اند و جلوه‌های بصری لذت‌بخش‌اند؛ داستانِ از پیش‌تعیین‌شده‌ای را دنبال می‌کند، با کمی پیوند انسانی و بازیِ نه‌چندان قوی. تلاش کرده‌اند بامبل‌بی را شخصیتی دوست‌داشتنی بسازند — شبیه نسخه‌ای کم‌تر ترسو از C-3PO — اما به‌عنوان یک ماجراجویی اکشن، کمی طولانی و قابل‌پیش‌بینی است. پایان‌بندی نسبتاً پرهیجان است و به نظرم از آثار بهتر فرنچایز محسوب می‌شود؛ در مجموع قریب‌به‌اتفاق ارزش دو ساعت وقت را دارد. «بامبل‌بی» تلاشی قابل قبول برای بازنشانی این فرنچایز است، اما متأسفانه کمی خسته‌کننده بود. حقیقت این است که چیز زیادی برای غر زدن وجود ندارد، ولی از طرف دیگر نکتهٔ برجستهٔ مثبتی هم به ذهنم نمی‌رسد. با این حال جزو فیلم‌های بهتر مجموعه است. هیلی استینفلد و جان سنا بازیگران قابل‌توجه فیلم هستند؛ استینفلد خوب بازی می‌کند و انتخاب مناسبی برای نقش اصلی است، سنا کمی از ریتم همیشگی‌اش فاصله دارد اما قابل‌قبول است. هیچ‌یک از صداپیشگان به‌طور خاص برجسته نیستند، حتی با حضور آنجلا باسِت. انتخاب بامبل‌بی برای ساخت یک اسپین‌آف/پری‌کوئل تصمیم جالبی است؛ در نسخه‌های قبلی او چندان به چشمم نیامده بود و اگر نمی‌دانستم فیلم حول او ساخته شده، احتمالاً توجه زیادی به این ربات زرد نمی‌کردم. برای کسی که با ترنسفورمرز آشنایی کمی دارد، انتخاب منطقی‌تر شاید اپتیموس پرایم بود. قدردان این هستم که فیلم بیشتر بر داستان تمرکز کرده تا تقلید از اکشن پرهیجان فیلم‌های قبلی؛ چند لحظهٔ خوب هم دارد، اما من هرگز واقعاً جذب آنچه روی صفحه می‌دیدم نشدم.