فیلم Redbad 2018

اگر سریال «وایکینگ‌ها» ساختهٔ مایکل هیِرست را دیده باشید، احتمالاً این فیلم را نسخه‌ای فشرده از برخی همان داستان‌ها می‌یابید (هرچند همیشه این‌طور به نظر نمی‌رسد) که در حدود دو و نیم ساعت روایت می‌شود. قهرمان اصلیِ فیلم (گیس نابر) اربابِ فریزی است که همواره با «پپین» (جاناتان بنکس)، پادشاه فرانک‌ها و دشمن قسم‌خورده‌اش، در جنگ است. روایت بر به‌کارگیریِ مسیحیت به‌عنوان ابزاری برای تسلط...

اگر سریال «وایکینگ‌ها» ساختهٔ مایکل هیِرست را دیده باشید، احتمالاً این فیلم را نسخه‌ای فشرده از برخی همان داستان‌ها می‌یابید (هرچند همیشه این‌طور به نظر نمی‌رسد) که در حدود دو و نیم ساعت روایت می‌شود. قهرمان اصلیِ فیلم (گیس نابر) اربابِ فریزی است که همواره با «پپین» (جاناتان بنکس)، پادشاه فرانک‌ها و دشمن قسم‌خورده‌اش، در جنگ است. روایت بر به‌کارگیریِ مسیحیت به‌عنوان ابزاری برای تسلط تمرکز دارد؛ فرستادهٔ پاپ به زور و با تهدید اعدام همه را به تعمید وادار می‌کند و کسانی را که اصول او را نمی‌پذیرند، غالباً به‌شکل بیرحمانه‌ای سرکوب می‌کند. فیلم از نظر محتوایی بد نیست، اما کشدار و کند است، با بازی‌هایی متوسط و فیلم‌نامه‌ای که گاهی با ده کلمه حرف می‌زند در حالی که دو کلمه کافی بود. سکانس‌های اکشن خوب و متعددند؛ درگیری‌ها بالا و پایین می‌شود، برتری میان شمال و جنوب مدام دست‌به‌دست می‌شود و خشونت ذاتی کلیسای فاتح به‌طرز قابل‌باوری نمایان می‌شود. اگر فیلم حدود چهل دقیقه کوتاه‌تر شده بود، می‌توانست از یک رگهٔ غنی تاریخ و اسطوره یک ماجراجویی اکشن قابل‌قبول بسازد؛ متأسفانه طولانی بودن، زیرپلات‌های غیرضروری و حتی اندکی رمانس، ریتم را کند کرده‌اند. من از این ژانر خوشم می‌آید و فیلم قابل دیدن است، اما کمی ناامیدکننده است.