فیلم I Am David 2003

پسری از پردهٔ آهنین فرار می‌کند تا زندگی تازه‌ای در اروپای غربی بیابد در سال ۱۹۵۲، پسر بدگمانی (بن تیبر) از یک اردوگاه زندان در بلغارستان فرار می‌کند و خود را پنهانی به ایتالیا می‌رساند، سپس از روی خاک ایتالیا به سوی سوئیس سفر می‌کند و در نهایت به دانمارک می‌رسد. آیا او آزادی و عشق را خواهد یافت یا تنها با بی‌اعتمادی و نفرت بیشتر...

پسری از پردهٔ آهنین فرار می‌کند تا زندگی تازه‌ای در اروپای غربی بیابد در سال ۱۹۵۲، پسر بدگمانی (بن تیبر) از یک اردوگاه زندان در بلغارستان فرار می‌کند و خود را پنهانی به ایتالیا می‌رساند، سپس از روی خاک ایتالیا به سوی سوئیس سفر می‌کند و در نهایت به دانمارک می‌رسد. آیا او آزادی و عشق را خواهد یافت یا تنها با بی‌اعتمادی و نفرت بیشتر روبه‌رو خواهد شد؟ جیم کاویزل نقش یکی از زندانیان اردوگاه را بازی می‌کند و جون پلو‌رایت نقش یک زن سال‌خورده و مهربان را برعهده دارد. فیلم «من، دیوید» (2003) بر پایه رمان آنه هلم با عنوان «شمال تا آزادی» ساخته شده و یک درام/ماجراجویی مستقل به نویسندگی و کارگردانی پل فیگ است. فیلم مؤثرانه به ما یادآوری می‌کند که پردهٔ آهنین بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۸۹ وجود داشت و جنایت‌های ضدبشری برای حکومت‌های کمونیستی در شوروی و کشورهای بلوک شرقی تقریباً امری عادی بود. فضای فیلم واقع‌گرا و کم‌صداست و توازنِ بین قساوت، روزمرگی، لطافت و طنزِ ملایم را حفظ می‌کند. نباید منتظر رخدادهای تکان‌دهنده باشید؛ فیلم به ظرفیت انسان برای زشتی و وحشت‌افکنی یا زیبایی و نیک‌خواهی می‌پردازد. ممکن است کلیشه‌هایی دیده شود، اما کلیشه‌ها گاهی به دلایلی رواج دارند و اغلب درست‌اند. این اثر گواهی است بر کسانی که به سوی آزادی گریختند یا در تلاش برای آن جان باختند. نسبتاً تأثیرگذار است، اما به شکلی آرام و ملایم. مدت زمان: ۱ ساعت و ۳۱ دقیقه. مکان فیلم‌برداری: بلغارستان. امتیاز: B-/B