فیلم All Dirt Roads Taste of Salt 2023

در ایجاد یک فیلم که به بهترین شکل به عنوان تجربی توصیف می‌شود، جاه طلبی نقش مهمی در تحقق این هدف ایفا می‌کند. اما اگر این پروژه چیزی معنادار یا عمیق برای بیان نداشته باشد، این جاه طلبی کافی نخواهد بود و متأسفانه، این همان چیزی است که در نخستین تلاش شاعر ریوِن جکسون در زمینه نویسندگی و کارگردانی‌اش کمبود دارد. این اثر احتمالاً به...

در ایجاد یک فیلم که به بهترین شکل به عنوان تجربی توصیف می‌شود، جاه طلبی نقش مهمی در تحقق این هدف ایفا می‌کند. اما اگر این پروژه چیزی معنادار یا عمیق برای بیان نداشته باشد، این جاه طلبی کافی نخواهد بود و متأسفانه، این همان چیزی است که در نخستین تلاش شاعر ریوِن جکسون در زمینه نویسندگی و کارگردانی‌اش کمبود دارد. این اثر احتمالاً به عنوان یک شعر تصویری توصیف می‌شود که به بررسی زندگی چند دهه‌ای یک زن آفریقایی-آمریکایی در میسیسیپی روستایی از دوران کودکی تا مادربزرگی می‌پردازد. داستان‌گویی در این فیلم کم است و تلاش می‌کند داستان خود را به صورت بصری و مشابه آثار ترنس مالیک روایت کند، با تأکید بیشتر بر نمایش به جای بیان، که به یقین یک تلاش شایسته است. با این حال، این فیلم به شدت بر تصاویر خود تکیه می‌کند و اغلب قادر به انتقال هیچ محتوای واقعی یا معنادار نیست، با وجود زیبایی بصری آن و برخی از صحنه‌های احساس‌برانگیزی که در آن‌ها احساسات شخصیت‌ها به وضوح قابل درک و تأثیرگذار هستند. اما در بین این صحنه‌ها، بعد از مدتی، احساس می‌شود که محتوا کش آمده و تلاش می‌کند تا بینش‌های عمیق را از رویدادهایی که به طور ذاتی تصادفی هستند، به نمایش بگذارد، که نمی‌تواند چیزهای واقعی و روشنفکری را بیان کند. در عوض، این فیلم نگاهی بیوگرافی به ارتباطات یک فرد با مردم، مکان‌ها و رویدادهای روزمره‌ای که زندگی‌اش را شکل داده، ارائه می‌دهد، توصیفی که متأسفانه بیشتر شبیه یک فیلم خانگی با رویکرد هنری است. این موضوع را می‌توان در یک صحنه تقریباً ۱۰ دقیقه‌ای از یک آغوش مشاهده کرد که به طرز شگفت‌انگیزی در زمان کمتری از آن، خسته‌کننده می‌شود. من گمان می‌کنم که این کاستی‌ها احتمالاً ناشی از نزدیکی بیش از حد کارگردان به موضوع خود باشد، زیرا بسیاری از شخصیت‌های این داستان بر اساس زندگی افرادی از خانواده و نیاکان او هستند. این عناصر ممکن است برای او بسیار احساسی باشند، اما به موادی تبدیل نمی‌شوند که برای کسانی خارج از دایره نزدیک او معنایی داشته باشند. با این حال، این اثر بدون مزایای خود نیست، به ویژه تصویربرداری زیبا و موسیقی اصلی دلنشین آن. اما فرای این، "همه جاده‌های خاکی طعم نمک دارند" احتمالاً صبر بسیاری از بینندگان را آزمایش خواهد کرد، از جمله کسانی که مایل به دادن فرصتی به تلاش آن برای رویکردی خلاقانه و بدیع هستند. این فیلم بیشتر شبیه یک پروژه مدرسه فیلم یا هنر است تا چیزی که حتی به متعصب‌ترین سینمادوستان باز و آزاداندیش جذب شود. و این متأسفانه است، زیرا من مطمئن هستم که داستان جالبی در این ماده نهفته است. متأسفانه، این داستان هرگز به سطح نمی‌آید و در تزیینات هنری خود پنهان می‌ماند.