فیلم Artists and Models 1955

خوشبختی فقط یک حالت ذهنی است، رفیق… وقتی تظاهر می‌کنی. ریک تاد و یوجین فول‌استک آپارتمانی را شریک‌اند؛ ریک هنرمندی در‌حال‌تقلا و یوجین طرفدار کمیک‌بوک‌ها با تعداد کمی مهره‌های عقل! هر دو برای به‌دست‌آوردن پول دست‌وپا می‌زنند، اما وقتی یوجین در خواب ماجراهای کمیکی «وینسنت کرکس» را تعریف می‌کند، ریک فرصتی می‌بیند تا کمی پول دربیاورد. مشکل اینجاست که بسسی اسپاروبرَش و آبیگِیل پارکر زیبا قرار...

خوشبختی فقط یک حالت ذهنی است، رفیق… وقتی تظاهر می‌کنی. ریک تاد و یوجین فول‌استک آپارتمانی را شریک‌اند؛ ریک هنرمندی در‌حال‌تقلا و یوجین طرفدار کمیک‌بوک‌ها با تعداد کمی مهره‌های عقل! هر دو برای به‌دست‌آوردن پول دست‌وپا می‌زنند، اما وقتی یوجین در خواب ماجراهای کمیکی «وینسنت کرکس» را تعریف می‌کند، ریک فرصتی می‌بیند تا کمی پول دربیاورد. مشکل اینجاست که بسسی اسپاروبرَش و آبیگِیل پارکر زیبا قرار است وارد زندگیِ این دو پسر شوند و هر زمان که سرویس‌های اطلاعاتی کشورهای مختلف هم به خواب‌های یوجین علاقه‌مند می‌شوند، عشق و منافع دولتی رودررو می‌شوند — و نتیجه چیزی جز آشوب نخواهد بود! دین مارتین و جری لوئیس زوجی بودند که هم بالا داشتند و هم پایین، اما چیزی در همکاری‌شان به بازار سرگرمیِ سبک لطیف چنگ می‌زد و میلیون‌ها نفر را با ترکیبی از نغمه‌سرایی و اداهای مضحک شاد می‌کرد. در این فیلم، «هنرمندان و مدل‌ها» آن‌چنان سرشار از شادی است که از اولین لرزه‌های سکانس افتتاحیه، لذت را به جان تماشاچی می‌پاشد. اگر بخواهیم فیلم را پاره‌پاره کنیم و تک‌تک اجزایش را از نظر فنی تحلیل کنیم شاید در مقام یک اعجاز تکنیکی یا اثر نبوغ‌آمیز سینمایی حرفی برای گفتن نداشته باشد، اما واقعاً چه دلیلی دارد چنین کاری کنیم؟ قطعاً وقتی سراغ فیلمی مثل این می‌رویم انتظار داریم از دنیای واقعی جدا شویم. تعداد کمی از فیلم‌های این ژانر می‌توانند چنین مدعایی را بهتر از این داشته باشند: پر از شادی، دوستی، عشق و بی‌پرواییِ خوشایند — همه در یک قبضه. از نظر من تنها «آواز در باران» می‌تواند بهتر از این زیباییِ زندگی کردن با لبخند را نشان دهد؛ «هنرمندان و مدل‌ها» همه‌چیز لازم برای درمان غم و اندوه را دارد. این فیلم که در ویستاویژن می‌درخشد، هم چشم را نوازش می‌دهد و هم دل را بالا می‌برد؛ از نظر فنی امتیاز بالایی می‌گیرد و بازیگران در بهترین فرم خود ظاهر شده‌اند. جری لوئیس به همان اندازه که دوست‌داشتنی است مورد نفرت هم هست؛ شاید رفتار دست‌پاچه و ابله‌وارش اگر به دفعات دیده شود آزاردهنده باشد، اما وقتی در فرم است چیزی جز یک نابغه کمدی نیست. در این فیلم شاهد اجرای تمام‌عیار جری لوئیس هستیم: از یک سکانس درخشان تلفن تا صحنه حمام همراه با میم، و تا یک شماره موسیقایی مشترک با شیرلی مک‌لِین فوق‌العاده — این صحنه‌ها حتی مردگان را هم به لبخند وادار می‌کنند. و سپس دین پل کروچتی است؛ آن ویژگی‌های ایتالیایی که بانوان را مسحور می‌کند، که به‌طرزی اغواگرانه با صدایی همراه است که گویی از بالا فرستاده شده. از یک سکانس ویژه لذت ببرید که در آن دین با کودکان می‌خواند و می‌رقصد (متأسفانه نامی از آن‌ها در تیتراژ ذکر نشده)؛ هر سانتی‌متر قاب پر است از چیزی که جهان را به حرکت درمی‌آورد. شیرلی مک‌لِین، دوروتی مالون و همیشه خوشایند اِدی مایهوف همه دست‌به‌دست هم داده‌اند تا این فیلم یکی از اوج‌های همکاری دین و جری باشد. شاید این ژانر اولویت سلیقه شما نباشد، اما هر کسی باید دست‌کم یک‌بار چنین ستایشی از شادی را به زندگی‌اش راه دهد. ۹/۱۰