فیلم Nine Lives 2005

عنوان «Nine Lives» دقیقاً درست نیست. در واقع در این فیلم زندگی‌ها بیشتر از نه تا هستند، ولی می‌توان عنوان را از زاویه‌ای دیگر هم تفسیر کرد: می‌گویند گربه نه جان دارد، یعنی می‌توان بارها تلاش کرد آن را از پای درآورد، اما تقریباً غیرممکن است؛ همیشه سر برمی‌گرداند. چیزی شبیه به همین دربارهٔ نه زن این فیلم هم صدق می‌کند. آن‌ها همه در زندگی‌شان...

عنوان «Nine Lives» دقیقاً درست نیست. در واقع در این فیلم زندگی‌ها بیشتر از نه تا هستند، ولی می‌توان عنوان را از زاویه‌ای دیگر هم تفسیر کرد: می‌گویند گربه نه جان دارد، یعنی می‌توان بارها تلاش کرد آن را از پای درآورد، اما تقریباً غیرممکن است؛ همیشه سر برمی‌گرداند. چیزی شبیه به همین دربارهٔ نه زن این فیلم هم صدق می‌کند. آن‌ها همه در زندگی‌شان سختی‌هایی تحمل کرده‌اند، اما از پای درآوردن‌شان ممکن نیست (البته کسی هم واقعاً در تلاش برای کشتن‌شان نیست، مگر شاید یکی از خود این زنان). خلاصه‌کردن داستان این فیلم کار آسانی نیست. دربارهٔ آدم‌هاست، دربارهٔ روابط، عشق، نفرت، خیانت و خیلی چیزهای دیگر، ولی در نهایت دربارهٔ زندگی... و مرگ است. وقتی فیلم تمام شد و به صفحهٔ اصلی منوی دی‌وی‌دی برگشت، چیزی نظر من را جلب کرد: دو حیوان در تصویر بودند، یک کبوتر سفید در حال پرواز (نماد صلح و زندگی) و یک گربهٔ سیاه که در جهت مخالف کبوتر می‌رفت (اغلب نماد بدشانسی، اما کم‌وبیش نماد تاب‌آوری هم هست). این‌ها به نظرم مضامین مرکزی فیلم‌اند. ساختار فیلم به‌صورت نه داستانک است، هرچند بعضی شخصیت‌ها در داستان‌های دیگر هم حضور دارند. ایدهٔ بدیع و نوآورانه‌ای نیست، ولی لازم هم نیست حتماً نو باشد، فقط باید خوب اجرا شده باشد. من از این نوع فیلم‌ها طرفدار پر و پا قرص نیستم، اما این داستان‌ها موضوعات کافی‌ای دارند که تماشاگر را درگیر نگه دارند. بازیگران فیلم هم عالی‌اند؛ بازیگران قابلی که صحنه را مصادره نمی‌کنند. یک نکتهٔ دیگری که می‌خواهم اشاره کنم تکنیک فیلم‌برداری است: هر سکانس به صورت برداشت بلند و پیوسته فیلم‌برداری شده. نمی‌دانم دقیقاً چرا، اما این شیوهٔ فیلم‌برداری چیزی به فیلم اضافه می‌کند. همچنین موسیقی فیلم خیلی غالب و برجسته نیست، که از آن هم واقعاً خوشم آمد. کلام آخر: فیلمی محکم و پخته با موضوعاتی کافی برای درگیر نگه داشتن بیننده در نه (و بیشتر از نه) داستان. بعد از تماشای فیلم هم احساس نمی‌کنید همهٔ پاسخ‌ها را گرفته‌اید؛ فقط انگشتان پایتان را در هر داستان فرو برده‌اید و هنوز سؤال‌های زیادی باقی است. این در روزگار ما کار شجاعانه‌ای است.