فیلم Widow Clicquot 2023

ترکیب همه عناصر لازم برای ساختن فیلمی خوب و آمیختنِ نسبت‌های گوناگونِ این اجزا دقیقاً شبیهِ صنعت شراب‌سازیِ عالی است — کنایه‌ای جالب در رابطه با موضوع این زندگینامه سینمایی جذاب درباره بارب نیکول پونساردن کلیکّو (1777–1866) (با بازی هیلی بنت)، تولیدکننده فرانسوی که به «بانوی بزرگ شامپاین» شهرت یافت. پس از مرگ همسرش فرانسوا (تام استردیج)، او کسب‌وکار خانوادگی را به ارث برد و...

ترکیب همه عناصر لازم برای ساختن فیلمی خوب و آمیختنِ نسبت‌های گوناگونِ این اجزا دقیقاً شبیهِ صنعت شراب‌سازیِ عالی است — کنایه‌ای جالب در رابطه با موضوع این زندگینامه سینمایی جذاب درباره بارب نیکول پونساردن کلیکّو (1777–1866) (با بازی هیلی بنت)، تولیدکننده فرانسوی که به «بانوی بزرگ شامپاین» شهرت یافت. پس از مرگ همسرش فرانسوا (تام استردیج)، او کسب‌وکار خانوادگی را به ارث برد و مصمم شد کارخانه‌ی شراب‌سازی را ادامه دهد و دیدگاه همسرش را درباره نوآوری، علیرغم رقابت شدید سازمان موت، پیش ببرد. اما این راه پر از دشواری بود: مشکلات مالی، سال‌های نامطلوبِ محصول، شیوه‌های تجاری مشکوک رقباء، مسئولیت تربیت دختر خردسالش (سِسیلی کلیو) در مقامِ مادری تنها، شرایط سختِ دوران ناپلئونی و شک و تردید دیگران — به‌ویژه پدرشوهرِ сексیت و بدگمانش، فیلیپ (بن مایلز) — درباره توانایی یک زن در اداره چنین بنگاهی. دراماتیزه شدن زندگیِ بیوه کلیکّو به کارگردانی توماس نپر، تلاش‌های مبتکرانه او را برای مواجهه با این مسائل و اجرای بلندپروازانه رؤیای همسر فقیدش دنبال می‌کند، که بخش عمده‌ای از آن با کمک توزیع‌کننده وفادارش لویی (سام ریلی) به دست می‌آید. فیلم با ترکیبِ حساب‌شده‌ی رویدادهای چالشیِ روزمره و بازگشت به گذشته‌های شخصی‌تر، احساساتی را کاوش می‌کند که بنیادِ فلسفه‌ی شراب‌سازی کلیکّو را شکل می‌دادند. روایت و فیلمنامه خوش‌ساخت، طراحی صحنه و لباس دوران‌مندِ دقیق و بازی‌های قابل‌قبول — به‌ویژه اجرای برجستهٔ بنت در یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های او — این اثر را دیدنی و چندوجهی ساخته‌اند. البته در نیمهٔ دوم فیلم گاهی روایت کمی درنگ می‌کند و ممکن است برخی بینندگان بپندارند جزئیات فنی فرآیند شراب‌سازی بیش از حد پرداخت شده‌اند. همچنین دراماتورژی از بازیِ نه‌چندان الهام‌بخشِ استردیج اندکی لطمه می‌خورد و گاهی به نظر می‌رسد کارگردان بیش از حد بر زیبایی‌شناسیِ بصری اتکا کرده و به پرورش شخصیت‌پردازیِ زنِ مصمم و آگاهِ داستان به‌اندازهٔ کافی نپرداخته است؛ زنی که آشکارا از تصمیم و اراده‌ای استوار برخوردار بود و حاضر نبود میراثِ همسرش را حتی به قیمت ورشکستگی از دست بدهد. موسیقی فیلم از بِرایس دسبرن غنی و تأثیرگذار است و تصویربرداری سختی‌های حاصلِ تولید محصول اولیه و حمل و نقل آن به بازار را به خوبی نشان می‌دهد، اما در مجموع این درام تاریخی اندکی نارس و کم‌جوش جلوه می‌کند. در مجموع، فیلم اثرِ متعادل و قابل‌تأملی است که هم نکات قوتِ فراوانی دارد و هم کاستی‌هایی که از پختگی کامل آن می‌کاهد؛ برای کسانی که به زندگی‌نامه‌های تاریخی و هنرِ خلقِ اثری هنری علاقه‌مندند، تماشای آن ارزشمند خواهد بود.