فیلم Coming Home in the Dark 2021

«Coming Home in the Dark»؛ یک تریلر جنایی بی‌رحم است که با صحنه‌ای وحشیانه از خشونت آغاز می‌شود و لحن کلی فیلم را تعیین می‌کند. تماشا کردنش سخت است، چون کارگردان، جیمز اشکرافت، با کمترین اغماضی تاریکی و شرارت پنهان در بعضی آدم‌ها را نشان می‌دهد و تنش تا حدی افزایش می‌یابد که تقریباً طاقت‌فرسا می‌شود. هوگی (اریک تامسون)، همسرش جیل (میریاما مک‌داول) و دو پسر...

«Coming Home in the Dark»؛ یک تریلر جنایی بی‌رحم است که با صحنه‌ای وحشیانه از خشونت آغاز می‌شود و لحن کلی فیلم را تعیین می‌کند. تماشا کردنش سخت است، چون کارگردان، جیمز اشکرافت، با کمترین اغماضی تاریکی و شرارت پنهان در بعضی آدم‌ها را نشان می‌دهد و تنش تا حدی افزایش می‌یابد که تقریباً طاقت‌فرسا می‌شود. هوگی (اریک تامسون)، همسرش جیل (میریاما مک‌داول) و دو پسر نوجوانشان از روزی زیبا در نیوزیلند لذت می‌برند. آن‌ها برای گشت‌وگذار به ساحلی دورافتاده رفته‌اند و بعد از پیاده‌روی جای خلوتی با چشم‌اندازی پیدا می‌کنند تا پیک‌نیکی آرام داشته باشند. اما دو سرگردان تهدیدآمیز (دنیل گلیس، ماتیاس لوآفوتو) مزاحمشان می‌شوند و تقاضای کلید اتومبیل خانواده را می‌کنند. این مردان شوم به این اکتفا نمی‌کنند و یک عمل خشونت‌آمیز ناراحت‌کننده، آنچه قرار بود روزی خوشایند باشد را به کابوسی بدل می‌کند. قصه ساده اما هولناک است. اشکرافت در نشان دادن وحشتی که این خانواده به‌دست دو قاتل روانی متحمل می‌شوند خستگی‌ناپذیر است. بیشتر فیلم در فضای محدود یک خودرو می‌گذرد و قصه عملاً درباره بازگردانده شدن اعضای خانواده به سمت خانه در تاریکی به دست آدم‌ربایان است. اجرای دنیل گلیس ترس‌آور و ستون‌پران است: او نقش یک دیوانه آرام و ازهم‌پاشیده را چنان با نگاه‌های تهدیدآمیز خود تقویت می‌کند که ترس را به‌خوبی منتقل می‌کند و نقش را به‌طور کامل می‌فروشد. این فیلم از نظر ایده‌های انتقام‌جویانه چندان بدیع نیست؛ اشکرافت بیش از حد به شیوه «بزنیم و هر صحنه را از قبلی بدتر کنیم» متکی شده است. شخصیت‌ها اغلب قربانی بی‌عملی‌اند و وقتی بالاخره تصمیم می‌گیرند واکنش نشان دهند، کارهایی کاملاً احمقانه انجام می‌دهند؛ همین موضوع باعث می‌شود فیلم تا حدودی سطحی و مبتذل به‌نظر برسد. «Coming Home in the Dark» سرشار از خشونت بی‌امان است که اعصاب بیننده را به‌هم می‌ریزد. زیاد به‌یادماندنی نیست، اما برای علاقه‌مندان ژانر ارزش تماشا دارد. اگر تصمیم به دیدن آن گرفتید، خودتان را آماده کنید؛ کارگردان شما را به سفری احساسی به یکی از تاریک‌ترین و دلگیرترین مکان‌های ممکن می‌برد.