فیلم Thirteen Days 2000

هنر ساخت فیلم‌های سیاسی در تمام جلالش. «با شوروی‌ها ارتباط برقرار کنیم؟ ما حتی با پنتاگون هم نمی‌توانیم ارتباط برقرار کنیم — و آنها درست آن سوی رودخانه‌اند!» اکتبر ۱۹۶۲؛ برای سیزده روز دولت آمریکا جنگید تا از وقوع یک جنگ هسته‌ای جلوگیری کند، وقتی مشخص شد اتحاد جماهیر شوروی موشک‌های هسته‌ای در کوبا مستقر کرده است. این فیلم روایت آن ماجراست. می‌توان به راحتی از ستایش‌های فراوان...

هنر ساخت فیلم‌های سیاسی در تمام جلالش. «با شوروی‌ها ارتباط برقرار کنیم؟ ما حتی با پنتاگون هم نمی‌توانیم ارتباط برقرار کنیم — و آنها درست آن سوی رودخانه‌اند!» اکتبر ۱۹۶۲؛ برای سیزده روز دولت آمریکا جنگید تا از وقوع یک جنگ هسته‌ای جلوگیری کند، وقتی مشخص شد اتحاد جماهیر شوروی موشک‌های هسته‌ای در کوبا مستقر کرده است. این فیلم روایت آن ماجراست. می‌توان به راحتی از ستایش‌های فراوان برای «سیزده روز» استفاده کرد و همه‌شان به‌جا هستند. به‌طور ساده، این یک تریلر سیاسی هوشمند و نفس‌گیر است؛ فیلم‌نامه عالی و بازی‌ها در سطح بسیار بالایی هستند. دیدن فیلمی از این دست که هم آموزش می‌دهد و هم تماشاگر را به دنیایی از توطئه‌های سیاسی می‌کشاند، لذت‌بخش است: همزمان که هیجان بر شما چیره می‌شود، به فکر وا می‌دارد. بله، فیلم دیالوگ‌محور است، اما این گفتگوها واقعی و جذاب‌اند. در میان بازیگران هیچ اجرای ضعیفی دیده نمی‌شود، ولی بروس گرینوود شایسته تحسین ویژه است؛ او رهبری نقش را برعهده دارد و هیچ نت اشتباهی در اجرایش دیده نمی‌شود — جان اف. کندی را به نقشی تبدیل می‌کند که انگار برای آن زاده شده بود. کوین کاستنر حداقل تلاش کرد لهجه‌ای اجرا کند، که احتمالاً به این معناست که نماینده جدیدی گرفته که به او نگفته لهجه‌پردازی‌های قابل باور برایش مناسب نیست. گاه شنیدن لهجه‌اش یاد شنیدن بریتانیایی‌ای می‌افتد که سعی می‌کند آمریکایی شود و در اجرای لهجه زیاده‌روی می‌کند. آیا واقعاً برای آنها چنین اغراقی به‌نظر می‌رسیم؟ سوالی است که جواب چندانی ندارد — به هر حال، در کنار این ایراد، فیلم همچنان خوب است. فیلم به دین آچسون تاخته و به‌عنوان یک تاریخ‌نگار، چیزی که بیش از دیدن مجازات آچسون دوست دارم، دیده شدن پاسخ به آلن دالِس است؛ فیلم نیشخیندی هم به او می‌زند. در سال ۲۰۰۰ این‌گونه برداشت می‌شد که صداقت لیبرالانه است، اما اکنون شاید برداشت‌هایی از سمت راست‌گرایی هم برانگیزد. منظورم این است که فیلم عملاً درباره جلوگیری از جنگ هسته‌ای با روسیه است، موضوعی که در متن سیاست امروز هم بارها مطرح می‌شود. گذار از تمرکز بر جک و بابی به کن اودانل، دبیر ساده‌دل، احتمالاً یکی از بهترین ایده‌هایی است که هر درام تاریخی می‌تواند داشته باشد. از ابتدا تا انتها، «سیزده روز» یکی از برترین تریلرهای سیاسی است. امتیاز: 9.5 از 10