فیلم Princess of the Nile 1954

نمایشی رنگین‌ و تاحدی خیال‌پردازانه از مصر سال 1249 میلادی دبرا پاجت در نقش پرنسسی مصری ظاهر می‌شود که خود را رقصنده جا می‌زند و یک سکانس رقص سرگرم‌کننده دارد که نویدبخش همان دو رقصی است که پنج سال بعد در دوگانۀ حماسی هندی فریتز لانگ اجرا خواهد شد. آن دو فیلم «The Tiger of Eschnapur» و «The Indian Tomb» بودند که بعدها برای مخاطبان آمریکایی...

نمایشی رنگین‌ و تاحدی خیال‌پردازانه از مصر سال 1249 میلادی دبرا پاجت در نقش پرنسسی مصری ظاهر می‌شود که خود را رقصنده جا می‌زند و یک سکانس رقص سرگرم‌کننده دارد که نویدبخش همان دو رقصی است که پنج سال بعد در دوگانۀ حماسی هندی فریتز لانگ اجرا خواهد شد. آن دو فیلم «The Tiger of Eschnapur» و «The Indian Tomb» بودند که بعدها برای مخاطبان آمریکایی به‌طرزی نامناسب در یک فیلم ۹۵ دقیقه‌ای با عنوان «Journey to the Lost City» ادغام شدند. در مقایسه، این اثر یک فیلم از نوع «B» به‌شمار می‌آید، اما اگر با ساختگی‌های واضح داستان کنار بیایید، همچنان بسیار سرگرم‌کننده است. فضایش تا حدی شبیه قصه‌های سینباد است، با این تفاوت که عنصر جادو و سحر در آن حضور ندارد؛ می‌توان آن را با ماجراهای کانان در سرزمین‌های هایبوریان هم مقایسه کرد، باز هم بدون جادو. نسخهٔ اصلی «استار ترک» از این فیلم تأثیر گرفته است. برای مثال، سکانس میخانه در پایلوت پخش‌نشده «The Cage» با رقصندۀ سبزرنگ اوریون که بعدها در قسمت «The Menagerie» فصل اول پخش شد، شباهت‌هایی دارد. سکانس مشابهی نیز در قسمت «Wolf in the Fold» از فصل دوم دیده می‌شود، اگرچه رقصنده در آن قسمت اوریون نیست. جفری هانتر که در این فیلم نقش پرنس هایدی را ایفا می‌کند، بعداً در «The Cage» و «The Menagerie» نقش کاپیتان پایک را بر عهده گرفت، و مایکل آنسارا که در نقش کاپیتان کرال ظاهر شده، بعدتر فرماندۀ کلینگون‌ها، کانگ، را در قسمت «Day of the Dove» فصل سوم بازی کرد. شایان ذکر است مایکل رنی هم در نقش راما خان، فرماندۀ ارتش بدوی، قابل توجه است. مدت فیلم کوتاه و خوش‌قواره است: ۱ ساعت و ۱۱ دقیقه. فیلمبرداری آن در مارس–آوریل ۱۹۵۴ در استودیوهای 20th Century Fox در لس‌آنجلس انجام شد. امتیاز: B