فیلم کره‌ای Return to Seoul 2022

به نظر می‌رسد من اگر از ابتدا به "فردی" (پارک جی-مین) علاقه‌مند نمی‌شدم، ممکن بود به این فیلم بیشتر گرایش پیدا کنم. اکنون این موضوع نشان‌دهنده توانایی این بازیگر است که به‌خوبی - و تقریباً بلافاصله - حس کند که شخصیتش فردی خودخواه، دست‌کاری‌کننده و ناخوشایند است؛ اما متأسفانه من درگیر داستان پرمشکل او و فرآیند معرفی دوباره‌اش به خانواده واقعی‌اش در طول دو ساعت...

به نظر می‌رسد من اگر از ابتدا به "فردی" (پارک جی-مین) علاقه‌مند نمی‌شدم، ممکن بود به این فیلم بیشتر گرایش پیدا کنم. اکنون این موضوع نشان‌دهنده توانایی این بازیگر است که به‌خوبی - و تقریباً بلافاصله - حس کند که شخصیتش فردی خودخواه، دست‌کاری‌کننده و ناخوشایند است؛ اما متأسفانه من درگیر داستان پرمشکل او و فرآیند معرفی دوباره‌اش به خانواده واقعی‌اش در طول دو ساعت بعدی نشدم. "فردی" به‌نظر می‌رسد که در فرانسه توسط یک زوج خوشحال بزرگ شده است، بنابراین رفتارهای بی‌فکری او واقعاً پایه‌ای ندارد - و با پیشرفت داستان و بدتر شدن رفتار او - که در صحنه نهایی‌اش در ماشین با "ماکسیم" (یوان زیمر) به‌خوبی نمایان است - متوجه شدم که داستان تقریباً از ارزش خود خالی شده است. بازیگری عموماً خوب است. تلاش‌های پدر کمی الکلی‌اش (او کوانگ-روک) قابل قبول است، زیرا او باید کشف دختر گمشده‌اش را با وابستگی‌اش به مشروبات الکلی و تحقیر واضح دخترش نسبت به او سازگار کند. همچنین، این فیلم به ما نگاهی جالب به نحوه کارکردهای فرزندخواندگی ارائه می‌دهد، زیرا افول سیستم استعماری فرانسه در کره پس از جنگ منجر به این شد که بسیاری از والدین، کودکانی را پیشنهاد دهند که امیدوار بودند دوران کودکی و تحصیلات در فرانسه فرصت‌های بیشتری را فراهم کند، اما در مورد "فردی" این موضوع به‌خوبی توسعه داده نشده است. اینکه او چه چیزی را به این فرد ناخوشایند تبدیل کرده، به‌طور کلی نادیده گرفته شده است. این فیلم به نوعی حسی از "مراقب خواسته‌هایت باش" دارد و در برخی مواقع نگاهی جالب به فشارهای پس از فرآیند فرزندخواندگی ارائه می‌دهد، اما من واقعاً او را دوست نداشتم یا برایش اهمیتی قائل نبودم و بنابراین اشتیاقم کاهش یافت.