فیلم Y Tu Mamá También 2001

در حین تماشای فیلم "آبی گرم‌ترین رنگ است"، به یاد این فیلم افتادم و مانند "آبی"، به رابطه مرکزی بین تنوش و خولیو علاقه‌مند شدم. این رابطه هم از نظر شگفت‌انگیز بودن و هم از نظر انزوا احساس می‌شود، به‌ویژه زمانی که به پایان می‌رسد. گویی اشتیاق‌های سفر جاده‌ای آن‌ها به دهان بهشت آن‌قدر درخشان بود که پس از بازگشت به زندگی عادی‌شان نمی‌توانستند آن...

در حین تماشای فیلم "آبی گرم‌ترین رنگ است"، به یاد این فیلم افتادم و مانند "آبی"، به رابطه مرکزی بین تنوش و خولیو علاقه‌مند شدم. این رابطه هم از نظر شگفت‌انگیز بودن و هم از نظر انزوا احساس می‌شود، به‌ویژه زمانی که به پایان می‌رسد. گویی اشتیاق‌های سفر جاده‌ای آن‌ها به دهان بهشت آن‌قدر درخشان بود که پس از بازگشت به زندگی عادی‌شان نمی‌توانستند آن را حفظ کنند. من ابتدا به این فیلم به عنوان یک فیلم بلوغ نگاه کردم، هرچند که شامل صحنه‌های جنسی بسیار گرافیکی بیشتر از دیگر فیلم‌های این ژانر بود. این دیدگاه به من کمک می‌کند تا نقطه شروعی تأمل‌برانگیز برای این فیلم پیدا کنم، اما هر بار که آن را تماشا می‌کنم، بیشتر و بیشتر به نکات اقتصادی-اجتماعی که کوارون در طول فیلم مطرح می‌کند، فکر می‌کنم. به این فکر می‌کنم که چقدر درباره کشورهای دیگر، به‌ویژه کشوری که درست در جنوب کشور خودم قرار دارد، کم می‌دانم. (فرض می‌کنم تنوش و خولیو هم اطلاعات زیادی ندارند.) پس از تماشای آخرین بار، بیشتر به این فکر کردم که آیا این دو واقعاً از این تجربه چیزی مثبت یاد گرفتند یا خیر. به ما گفته می‌شود که آن‌ها دیگر هرگز یکدیگر را ملاقات نمی‌کنند. بعد از آن چه اتفاقی می‌افتد؟ و این سفر که من شاهدش بودم، چه معنایی برای این پاسخ دارد؟