فیلم Fast & Furious 6 2013

فیلمِ خوبی است. این قسمت از مجموعه Fast & Furious هم مثل بقیه بهتر و بهتر می‌شود؛ اگر از فیلم‌های پر از سرعت و اکشن خوشتان می‌آید، پیشنهاد می‌کنم آن را ببینید. وین دیزل و دواین جانسون در نقش‌های خود — مردان قدیمی، خشن و با ماشین‌های پرسرعت — عالی هستند. میشل رودریگز هم بازی قابل قبولی دارد و برای من نقش این بازیگران بخش عمده‌ای...

فیلمِ خوبی است. این قسمت از مجموعه Fast & Furious هم مثل بقیه بهتر و بهتر می‌شود؛ اگر از فیلم‌های پر از سرعت و اکشن خوشتان می‌آید، پیشنهاد می‌کنم آن را ببینید. وین دیزل و دواین جانسون در نقش‌های خود — مردان قدیمی، خشن و با ماشین‌های پرسرعت — عالی هستند. میشل رودریگز هم بازی قابل قبولی دارد و برای من نقش این بازیگران بخش عمده‌ای از لذت فیلم را می‌سازند. پل واکر و حضور شخصیت‌ها و بازیگران کلیدی هم به فیلم ثبات می‌دهد، اما بقیه عناصر بیشتر نقش پرکننده دارند تا اینکه به آن‌ها عمق ببخشند. در زمینهٔ رانندگی سریع، اکشن و جلوه‌های ویژه فیلم ناامیدکننده نیست؛ صحنه‌های پرتعلیق، انفجارها و نماهای شتاب‌زده کم نیست. با این حال، بعضی جاها به‌شدت از مرز واقع‌گرایی عبور می‌کند و این نقطه‌ضعف آزاردهنده‌ای است—به‌ویژه صحنهٔ فرار با هواپیما در پایان که به‌طرزی مضحک و غیرقابل باور طولانی و غیرواقعی نشان داده شده است. این نوع زیاده‌روی را می‌توان نوعی تکبر هالیوودی نسبت به بیننده دانست: آیا سازندگان فکر می‌کنند بیننده این صحنه‌ها را بدون سؤال می‌پذیرد؟ داستان کلی تا حد زیادی استاندارد است و بیشتر عاملی برای پیوند زدن صحنه‌های اکشن است: گروه برای پیدا کردن لتّی به لندن می‌آیند و معلوم می‌شود که شاید او با شاو همکاری می‌کند—اما چه کسی قابل‌اعتماد است؟ نکاتی مثل ایدهٔ مرکزی و جنبه‌های فنی (مثلاً «چیپ EMP») چندان باورپذیر نیستند. فیلم ترکیبی از حرف‌های مردانه، اکشن، رانندگی‌های سریع، طنز اندک و صحنه‌های برخورد و خرابکاری است؛ خلاصهٔ ویژگی‌هایی که یک فیلم اکشن سرگرم‌کننده را می‌سازند. با این وجود، بازی ضعیف‌تر لوک ایوانز در نقش منفی و کشدار شدنِ پایان‌بندی باعث شده فیلم برای بعضی تماشاگران بیش از حد طولانی و کم‌اثر به‌نظر برسد. روی پردهٔ بزرگ تجربهٔ خوبی است، اما ممکن است ارزش دیدن دوباره نداشته باشد. در مجموع، فیلمی سرگرم‌کننده و لذت‌بخش است که می‌توانست عالی باشد اگر آفت‌هایی مثل زیاده‌روی‌های غیرواقعی هالیوودی و پایان‌طولانی آن را دچار ضعف نمی‌کرد.