فیلم Becket 1964

پای من بر روی کمر سلطنتی شماست! سلطان هنری دوم انگلستان از دخالت‌های کلیسا خسته شده است. وقتی که آرچ‌بیسکپ کانتربری می‌میرد، او فرصتی برای به دست آوردن قدرت بیشتر حس می‌کند. به‌طور غیرمنتظره‌ای، هنری دوست نزدیکش، توماس بکت، را به این مقام بسیار مهم منصوب می‌کند. اما آنچه هنری پیش‌بینی نکرده بود، جدیت بکت در انجام این مسئولیت و خدمت به خدا است، به‌طوری که...

پای من بر روی کمر سلطنتی شماست! سلطان هنری دوم انگلستان از دخالت‌های کلیسا خسته شده است. وقتی که آرچ‌بیسکپ کانتربری می‌میرد، او فرصتی برای به دست آوردن قدرت بیشتر حس می‌کند. به‌طور غیرمنتظره‌ای، هنری دوست نزدیکش، توماس بکت، را به این مقام بسیار مهم منصوب می‌کند. اما آنچه هنری پیش‌بینی نکرده بود، جدیت بکت در انجام این مسئولیت و خدمت به خدا است، به‌طوری که دوستی عمیق آنها به یک دشمنی ناخوشایند تبدیل می‌شود. بر اساس نمایشنامه ژان آنوی، «بکت» به‌عنوان فیلمی تقریباً بی‌نقص از نظر تکنیکی به شمار می‌آید و بازیگری که در آن به نمایش درآمده، از بهترین‌هاست. این فیلم برای 12 جایزه اسکار نامزد شد و تنها یکی از آنها را برای بهترین فیلمنامه اقتباسی (ادوارد انالت) برنده شد، اما در سال‌های دیگر به‌راحتی می‌توانست جوایز بیشتری کسب کند. پیتر اوتول و ریچارد برتون به ترتیب نقش هنری دوم و توماس بکت را بازی می‌کنند و هر دو با تعهد خود به پروژه، نتایج بی‌نظیری را به وجود می‌آورند، به‌طوری که در یکی از صحنه‌ها که بر روی اسب در یک ساحل بریتانیایی نظرات خود را رد و بدل می‌کنند، واقعاً شگفت‌انگیز است. لباس‌ها، فیلم‌برداری از جفری آنسوورث (که اکنون با کارهای مرمت دی‌وی‌دی به صورت زنده بر روی صفحه نمایش می‌درخشد)، صدا و دکورهای فوق‌العاده همه با هم ترکیب شده‌اند تا یک درام تاریخی بی‌نظیر را بسازند. اما اگر داستان خوبی وجود نداشت، همه اینها برجسته نمی‌شد. پیروزی بکت در خود داستان نهفته است، داستانی درباره جدایی دوستان بزرگ و جدایی دولت از کلیسا، که واقعاً راهی جذاب و دلپذیر برای گذراندن یک شب است. به جز یک اشتباه بزرگ (بکت یک ساکسون نبود، بلکه نرمانی بود)، سازندگان تا حد زیادی به تاریخ وفادار مانده‌اند و این فیلم را به یکی از بهترین‌های نوع خود تبدیل کرده است. 10/10