فیلم Heavyweights 1995

یک فیلم با یک شوخی. از «Heavyweights» انتظار داشتم که فیلم خوبی باشد، به ویژه بعد از اینکه دیدم بن استیلر در آن نقش دارد. متأسفانه، بعد از شوخی اولیه، فیلم هرگز رشد نمی‌کند و خسته‌کننده می‌شود؛ شخصیت‌ها چاق هستند و همین. فیلم به محتوای بیشتری نیاز داشت، به طور کلی ضعیف بود. استیلر هم در این فیلم درخشش خاصی ندارد و نقش او در واقع نسخه‌ای...

یک فیلم با یک شوخی. از «Heavyweights» انتظار داشتم که فیلم خوبی باشد، به ویژه بعد از اینکه دیدم بن استیلر در آن نقش دارد. متأسفانه، بعد از شوخی اولیه، فیلم هرگز رشد نمی‌کند و خسته‌کننده می‌شود؛ شخصیت‌ها چاق هستند و همین. فیلم به محتوای بیشتری نیاز داشت، به طور کلی ضعیف بود. استیلر هم در این فیلم درخشش خاصی ندارد و نقش او در واقع نسخه‌ای ضعیف‌تر از شخصیتی است که نه سال بعد در «Dodgeball: A True Underdog Story» بازی خواهد کرد. آیا او از شخصیت تونی برای الهام‌گیری از وایت گودمن استفاده نکرده است؟ در کنار او، دو تا از بچه‌های خنده‌دار سری «The Mighty Ducks» نیز حضور دارند و چند چهره نسبتاً شناخته‌شده مثل جفری تامبور (ماوری) و تیم بلک نلسون (راجر) نیز در فیلم هستند. من نیت نویسندگان را درک می‌کنم، اما پیام احساسی که به نظر می‌رسد فیلم به دنبال آن است، به وضوح منتقل نمی‌شود. پایان فیلم احساس می‌کند که به‌عنوان یک افزونه بی‌ارتباط اضافه شده تا زمان آن را پر کند. در حقیقت، این فیلم چیزی وحشتناک نیست - فقط من بیشتر و بهتر می‌خواستم.