فیلم Dr. Who and the Daleks 1965

با اینکه این فیلم بر اساس سریال بی‌بی‌سی قابل تماشا است، تولید آن کمی ساده به نظر می‌رسد. روی کسل ("ایان") به خواستگاری "باربارا" (جننی لیندون) می‌رود، اما توسط پدربزرگش (پیتر کاشینگ) و "سوزان" (رابرتا تووی) منحرف می‌شود و اختراع عجیبش - "تاردیس" - را به او نشان می‌دهند؛ ماشینی که می‌تواند در زمان سفر کند. البته او به آن‌ها باور ندارد، اما به زودی...

با اینکه این فیلم بر اساس سریال بی‌بی‌سی قابل تماشا است، تولید آن کمی ساده به نظر می‌رسد. روی کسل ("ایان") به خواستگاری "باربارا" (جننی لیندون) می‌رود، اما توسط پدربزرگش (پیتر کاشینگ) و "سوزان" (رابرتا تووی) منحرف می‌شود و اختراع عجیبش - "تاردیس" - را به او نشان می‌دهند؛ ماشینی که می‌تواند در زمان سفر کند. البته او به آن‌ها باور ندارد، اما به زودی در سیاره‌ی تابش‌یافته "اسکارو" هستیم که توسط "تال‌ها"ی ابتدایی و همسایگان مکانیکی تهدیدکننده‌شان - "دالک‌ها" - اشغال شده است. کاشته شدن به شهر آن‌ها، کاوشگران شجاع ما باید سعی کنند نقشه‌ای شیطانی برای منفجر کردن یک دستگاه هسته‌ای که "تال‌ها" را یک‌بار برای همیشه از بین خواهد برد، خنثی کنند. کاشینگ به خوبی این داستان را هدایت می‌کند و "دالک‌ها" همیشه دشمنان محبوب من در "دکتر هو" بودند، اما این داستان نقاط ضعف زیادی دارد؛ جلوه‌های بصری به‌طور خاص بسیار ابتدایی هستند - "دالک‌ها" به نظر می‌رسد که می‌خواهند دشمنانشان را به مرگ بخار بکشند (و هدف‌گیری آن‌ها هم چندان خوب نیست) و روی کسل به نظر می‌رسد که سعی دارد در طول فیلم با شور و شوق بیش از حد، بهترین نرمان ویزدام باشد. تماشای آن سرگرم‌کننده است، اما متأسفانه از نظر بودجه یا دامنه، نتوانسته به خوبی عمل کند. با این حال، به ویژه در صفحه‌نمایش بزرگ، لذت‌بخش است.