فیلم Serial Mom 1994

«Serial Mom» — که البته برای دل‌های ضعیف نیست — لذتی ممنوعه و درعین‌حال دلپذیر است، پر از شوخی‌های ماکابر و سرگرمی سیاه. تصویر معصوم‌نمای زندگی در حومه‌های آمریکا یادآور «بلو ولوت» جنجالی دیوید لینچ (۱۹۸۶) است، اما همان‌طور که اغلب چیزها بیش از حد خوب به نظر می‌رسند، این زیبایی ظاهری واقعی نیست. مهربان‌ترین همسایه‌ها ممکن است تاریک‌ترین رازها را پنهان کنند و مهمان‌نوازترین...

«Serial Mom» — که البته برای دل‌های ضعیف نیست — لذتی ممنوعه و درعین‌حال دلپذیر است، پر از شوخی‌های ماکابر و سرگرمی سیاه. تصویر معصوم‌نمای زندگی در حومه‌های آمریکا یادآور «بلو ولوت» جنجالی دیوید لینچ (۱۹۸۶) است، اما همان‌طور که اغلب چیزها بیش از حد خوب به نظر می‌رسند، این زیبایی ظاهری واقعی نیست. مهربان‌ترین همسایه‌ها ممکن است تاریک‌ترین رازها را پنهان کنند و مهمان‌نوازترین و بی‌تظاهرترین آدم‌ها هم می‌توانند زشت‌ترین هیولاها باشند. بیورلی ساتفین نمونه‌ای از این تناقض است: زنی جذاب و دوست‌داشتنی، خانه‌دار و مادر، و هم‌زمان قاتل زنجیره‌ای بی‌رحم؛ در کمدی سیاه و هجوآمیز و جنجالی جان واترز که به او فرصت می‌دهد تا نقدهای نیش‌دار و دقیق‌تری از آمریکا معاصر و جنون رسانه‌ای بی‌وقفه پیرامون فرقهٔ مسخره و بی‌مسئولیت ستاره‌پرستی عرضه کند.